Ang Maging Bakwet (Tula with photos)

Ang Maging *Bakwet

Ni Apolinario Villalobos

 

Ang maging bakwet ay mahirap, iba’y hindi yan alam

Buhay ay walang direksyon at sikmura ay  kumakalam

Animo mga hayop na sa kwadra ay pilit pinagkakasya

Ganitong tanawin, sa evacuation centers ay makikita.

 

Animo mga preso na sa pagkuha ng pagkain ay nakapila

Dala’y plastic na pinggan, mangkok, kung minsan ay lata

May mapaglagyan lang ng pagkaing kung iabot ay padabog –

Kung minsan, dahil sa pagod ng volunteer, pati isip ay sabog.

 

May nilalagay na mga kubetang ilang oras lang ay puno na

Kaya’t kawawa, ibang tagaktak ang pawis sa peligrong dama

Hindi alam kung saan magparaos, dahil wala man lang puno

Kaya’t ang ginagawa, kandangiwi ang mukha sa pagtalungko.

 

May mga dumadating, mga concerned daw, bitbit nama’y camera

Yon pala mga larawang “kawawa” ang dating, gustong makuha

Maibalita na sila’y nakarating sa evacuation center, may naiiyak-

Mga mapagkunwaring “maawain”, mga hangal, dapat mabuldyak!

 

Ang masakit, mga relief goods na handa na sanang  ipamudmod

Subali’t dahil wala pa si presidente o secretary, ito muna’y na-hold

Kaya’t sa ilalim ng masanting na init ng araw, lahat ay nagsitiyaga

Makakuha lang ilang pirasong noodles, bigas, tuyo, pati na delata.

 

Animo mga hayop, kung sila’y ituring sa mga masikip na bakwetan

Mga expired na pagkain, sa kanila kung ibigay, walang pakundangan

At tulad ng inaasahan, gobyernong lokal at ang ahensiyang **DSW

Nagtuturuan kung sino ang may sala, sino sa kanila ang pasimuno.

 

Pareho lang ang buhay saan mang bakwetan, saan man sa bansa

Maging sa Luzon, Visayas, o Mindanao, mga bakwet ay kaawa-awa

Ginagamit ng mga pulitiko, maski ibang grupong sabi ay relihiyoso

Mga taong ganid sa katanyagan, maitim ang budhi, walang modo!

 

(*evacuee, **Department of Social Welfare)

 

 

Emma (tula para kay Emma P. Jamorabon)

EMMA

(para kay Emma P. Jamorabon)

Ni Apolinario Villalobos

 

Sa mga mata niyang animo ay nangungusap

Walang katapat na kasiyahan ang mababanaag

At sa matinis niyang boses, ang kausap na nagagalit

Huhupa, sa damdami’y nag-uumapaw na pagngangalit.

 

Mapagmahal na kabiyak, inang walang katulad

Sa mga kaibigan ay mapagbigay, kahit siya’y kapos

At handang magsakripisyo sa abot ng makakaya niya

Kapalit na pagtitiis ay buong puso niyang hindi alintana.

 

Mga huling yugto ng kanyang buhay na nauupos

Inalay sa mapagmahal na Inang Mariang sinandalan

Kaya kahit sa pagkaratay, hirap man siya sa paghinga

Katiwasayan ay maaaninag sa mala-birhen niyang mukha. 

 

Sa kanyang maaliwalas na pamamaalam sa mundo

Ipinahiwatig niyang sa Diyos tayo ay dapat magtiwala

Dahil sa buhay nati’y Siya lang ang nakakaalam ng lahat

Lalo na ang mitsa nito’t sinding may taning ….

Kung hanggang kaylan lamang sapat.

 

(Alay ng nagmamahal na pamilya, mga kaibigan at naging estudyante, lalo na ang NDTC Boys’ High School Batch ’70.)

 

 

Ang Kaunlaran

ANG KAUNLARAN

Ni Apolinario Villalobos

 

Mga nagtatayugang gusali sa lunsod

Nagliliparang mga sasakyan

Mga ilaw na nakakasilaw

Kaya’t gabi’y parang araw.

 

Mga kamangha-manghang kagamitan

Sa mga tao ay nakakaagapay

Kaya’t buhay na guminhawa

Dapat pasalamatang biyaya.

 

Subali’t kasabay ng natamong ginhawa

Kapalit naman ay pagkalimot

Na sa likod ng mga natamo-

May ISANG naglalang ng mundo…

MUNDONG  NASAULALA…

AT, ANIMO’Y NAGAHASA!

 

Notes:

Nakakaagapay – helps, big help, assists

Naglalang – created

Nasalaula – abused, exploited, “binaboy”

In the Name of Love (poem)

Happy Hearts Day!

 

 

In the name of Love…

By Apolinario Villalobos

 

In the name of love…

Kilometric lines of praise can be uttered

Mountains of words can be piled

Tsunamic throbs can be sighed

And stones can come to life.

 

In the name of love…

Chilling nights can simmer with warmth

Swaying leaves can turn to fairies

That dance with delightful grace

And undulate with the breeze.

 

In the name of love…

Even the scrawny twigs can bear flowers

Grass made brown by searing sun

Can turn into cool green, so calm –

Under the sky’s cerulean expanse.

 

0-heart

 

 

 

Pagmamahalang Walang Hanggan (para kay Linda at Gil Carolino)

Pagmamahalang Walang Hanggan

(para kay Linda at Gil Carolino)

Ni Apolinario Villalobos

 

Madali ang magpakita ng pagmamahal

Napakadali ring mag-alay ng mga regalo

At ang magpahiwatig ng tinitibok ng puso

Subali’t mahirap ang tumupad ng mga pangako.

 

May nangangakong pipitas ng mga bituin

Nang sa kandungan ng nililiyag ay maialay

May pangakong katumbas naman ay buhay

Mga pangakong halos kanilang iwinawagayway.

 

Subali’t iba ang namuong pagmamahalan

Sa pagitan nina Linda at Gil na napakatibay

Katatagan nito’y ‘di nangangailangan ng suhay

Dahil nakatakda sa kapalaran nila habang buhay.

 

Pag-ibig na walang hanggan ang natupad

May namayapa man, ang naiwa’y nangako

Na ano man ang mangyari, hindi siya susuko

Matindi man ang sakit, iindahin ng kanyang puso!

 

Ang walang hanggang pag-ibig at pagmamahal

At walang katumbas na makamundong yaman

Alay ni Gil sa nag-iisang Linda upang patunayan –

Ang nakaukit sa puso niya ay kanyang pangalan!

 

Ang Tubig at Hangin

Ang Tubig at Hangin

Ni Apolinario Villalobos

 

Ang tubig at hangin –

Bahagi ng buhay kung sila ay ituring.

 

Sa tubig ng sinapupunan nakalutang

Ang binhi ng buhay na sumisibol pa lamang

Na sa mundong lalabasa’y walang kamuwang-muwang.

 

Gaya ng tubig, ang hangi’y buhay din,

Nagpapatibok sa puso, nagpapapintig;

Ang sibol, nakapikit man, ito ay nakakarinig

Na animo  ay naghahanda na, paglabas niya sa daigdig.

 

Hangin ang unang malalanghap niya

Sa takdang panahong siya’y isinilang na,

At, sa kaguluhan ng mundo

Imumulat ang mga mata –

Kasabay ng malakas niyang pag-uha.

 

Sa tigang na lupa, ang tubig ay buhay

Ito’y ulang bumabagsak mula sa kalawakan

Subali’t kapag lumabis na’t hindi mapigilan

Nagiging baha, pumipinsala sa sangkatauhan

Ganoon din ang hangin na dulot ay ginhawa

Basta ang ihip, huwag lang magbago ng timpla.

 

Baha at bagyo

Dulot ng tubig at hangin sa mundo

Hindi masawata

Kaya dulot ay matinding pinsala

Subali’t sana, kahit papaano’y maiibsan

Kung napangalagaan natin ang kalikasan –

Na ating inalipusta nang walang pakundangan!

 

Imelda (para kay Baby G. Moll)

Imelda

(para kay Baby G. Moll)

 

By Apolinario Villalobos

 

Ang mamuhay sa mundo’y maraming kaakibat –

Pakikipagkapwa na sa pagmamahal ay di salat

Pagmamahal sa kalikasan na turing nati’y ina

At pagpapatatag ng tahanan, lalo na ng pamilya.

 

Ang mga nabanggit, lahat ay nagawa ni Imelda

Ibinuntong hiningang reklamo, di marinig sa kanya

Kung mayroon mang himutok, kanyang sinasarili

Mga tugon sa problema, di niya ipinagbabakasakali.

 

Tulad ng iba, si Imelda ay mayroon ding ambisyon

Tugatog ng tagumpay, maabot pagdating ng panahon

Tulad din ng iba, kapalaran niya’y naudlot at nahatak

Sa biglang pag-asawa, si Imelda ay doon napasadlak.

 

Itinuring na guhit ng palad, lahat ng mga nangyari

Wala siyang sinisi, iba mang tao o kanyang sarili

Ang paghakba’y itinuloy subali’t iba nang nilalandas –

Maaliwalas ang mukhang nakatingin sa bagong bukas!