Is the BBL Intent made clear by the MNLF “story” of a Bangsamoro Republik?

Is the BBL Intent Made Clear
by the MNLF “story” of a Bangsamoro Republik?
By Apolinario Villalobos

Ever since MILF came out with its BBL proposal that shall pave the ground for the establishment of the Bangsamoro, some Filipinos did not believe its sincerity as for them, the MNLF and BIFF are not really excluded from the picture. For the suspicious, even the death of the bomb maker, Basit Usman was caused only by a petty misunderstanding between the low-ranking members of the MILF and his (Usman) party that led to provocation and later, the deadly altercation. As for the MNLF, some parties believe that it has a mutual understanding with MILF that stands until the passing of the unrevised BBL. Fortunately, lawmakers discovered that some of BBL’s provisions are leading towards the establishment of a separate state.

When the delay for the passing of the BBL was delayed, there was an immediate reaction from the MNLF. Even Malaysia was alarmed, a questionable reaction as it was just expected to be an observer…and the only one that reacted. The delay is in view of the government’s intention to ensure that the BBL will maintain the status of Bangsamoro as an integral part of the country. Malaysia even warned of trouble, an uncalled for remark….but why? What is its interest in the ongoing process?

Now, the MNLF is saying that its plan is to establish a Bangsamoro Republik that would include the whole of Mindanao, Sulu and Tawi-tawi islands, Palawan, Sarawak and Sabah, with Malaysia, supposedly behind this effort. Is this the reason why the Sulu sultanate is not supportive of BBL? Why did MNLF come out with such statement only now when there is a problem with the passing of the BBL? Is this not a ploy to force the lawmakers to double time the passing of the BBL, so that they can proceed to the next stage which is the compromise between the MILF, MNLF, and BIFF for the eventual establishment of the republic, a feat which will not require much sweat as the Bangsamoro of MILF, based on the unrevised BBL is a virtual separate state, so leaders can do as they wish? Meanwhile, the BIFF may come in as the republic’s military arm.

If the Bangsamoro Republik will push through, it can easily join Malaysia’s federation as a federal state.

Ethnically, the light-skinned Filipinos without trace of white people’s blood, can trace their ancestry to the Malays. Though disputed, the story of the Ten Bornean Datus who came to the shores of the Philippines to escape the tyranny of their sultan, Makatunaw, tells some. The ten Bornean datus purportedly first landed in the Visayas, particularly Panay, and negotiated with Marikudo, the chieftain of the black-skinned pygmies locally called “ati”, for the purchase of land which they successfully did using a “sadok” (hat) made of gold for the chieftain and a long necklace of gold for his wife, Maniwantiwan or Maniwangtiwang. In another legend, the payment included a basin of gold. From Panay island, some datus sailed down to Mindanao, and some to Luzon where they settled. That is why when the Spaniards came, they found settlements of Mohammedans in Manila and some islands ruled by the “lakans” and “datus”.

As regards Mindanao, briefly, this is how its Islamization and peopling by those from Malaysia, came about: In 1380, Islam was introduced in Sulu via Malacca, by Mudum (Makdum?); followed by Rajah Baginda of Menangkabaw, Sumatra in 1390; and further, followed by Abu Bakr (Bakar) who left Palembang for Sulu in 1450 and married Rajah Baginda’s daughter, Paramisuli. On mainland Mindanao, Serif (Sharif) Kabungsuan, arrived from Johore and also laid down the foundation of Islam. He eventually became the first Sultan of Mindanao, from where, it rapidly spread to Visayas and Luzon. The arrival of the Spaniards made the Muslims retreat to the hinterlands. Their presence in Luzon was confirmed by the Spaniards who called them “Moros” which was intentionally used for its bad repute, but later cleansed by Filipino Muslims with much effort and success.

Another group of settlers, known as Orang Dampuans, came to Mindanao from the south of Annam with the sole purpose of establishing a trading post. The Sulu people when they came were then, called Buranun. The Orang Dampuans were followed by the traders from Banjarmasin and Brunei, important states of the Sri Vijaya Empire. The people of Banjarmasin were called Banjar who brought their beautiful princess to Sulu, and was offered for marriage to the Buranun ruler. With the marriage, Sulu came under the influence of Banjarmasin and from the union, came the rulers of Sulu.

As gleaned from the pages of history, there was a two-pronged movement of people from the Malaysian archipelago, with one that settled first in Panay, in the central Philippines, from where they spread to other islands, and with the massive one that also introduced Islam, that settled first in Sulu and mainland Mindanao, and eventually spread to Visayas and Luzon, until the arrival of the colonizing Spaniards.

The conversion of the majority of Filipinos into Christianity by the colonizing Spaniards made the archipelago “the only Christian-dominated” country in Asia. Unfortunately, despite such spiritual status, many if not most of its officials, do not live up to it, as they proved to be corrupt which is very un-Christian.

On the other hand, Malaysia has a lot to explain if indeed, what the MNLF claims is true. It will come out that they betrayed the trust of the Philippine government when it was asked to sit as observer in its negotiation with MILF. The betrayal is in their cuddling of Nur Misuari and his Bangsamoro Republik advocacy, all the while, that the peace process is going on. Malaysia should vehemently deny it publicly if only to prove that it can still be trusted by the Philippine government. Its silence could mean something which may have a negative implication.

If the people of the whole of Mindanao and Palawan will be made to understand the whole situation that leans heavily on ethnic history of the country, a lot of patience is needed as Christianity has been deeply imbedded in their heart and mind. If the Bangsamoro Republik will materialiaze, definitely, those who live within the territory will no longer be called“Filipino” but “Moro”, as the state will be called “Bangsamoro” or “land of the Moro”.

On solid lands where states or countries are situated, thin demarcation lines that indicate territorial boundary separate them from each other, guarded by foot patrols. If the Bangsamoro Republic materializes, Mindanao and Palawan will be separated from Luzon and Visayas by significantly wide body of water and channels.

The Philippines as an archipelago is “united” by the commercial airlines and roll on-roll off ferries, but not well secured because of the inadequate navy and military facilities. These security contingents use second hand equipment, which are either purchased at bargain prices using measly budget provided by the government or donated by sympathizing countries. And, even the purchases were not spared by evil minded officials as they reeked of corruption. The negligence and corruption in the Philippine government in this regard have caused the immense suffering of the Filipinos in general.

Finally, I do not think the zealous Muslim Filipinos would have thought of the separation, if only the Philippine government has been fair to all the citizens. Corrupt Muslim government officials, on the other hand, should not be blamed solely for their neglect of Mindanao, as the same neglect is also prevalent in the Visayas and Luzon regions, committed by Christian officials. In other words, corruption is prevalent in the whole system of the Philippine republic. And there are even more of these corrupt Christian officials in the central government, so these hypocrite better stop their finger pointing while the innocent ordinary Filipinos, both Muslims and Chrisitians, are left desperately apprehensive, confused, and helpless, as their beloved country is at the verge of being dissected!

Si Pnoy talaga…yun lang pala ang sasabihin, pinatagal pa!…huli na nga, palpak pa rin!

Si Pnoy talaga….yun lang pala ang sasabihin, pinatagal pa!
…huli na nga palpak pa rin!
Ni Apolinario Villalobos

Ang kasabihang “huli man daw at magaling, naihahabol din…” ay hindi nangyari sa talumpati ni Pnoy sa graduation rites ng PNP sa Cavite, March 26, 2015. Lalong marami ang nagalit, at lalong lumabo ang kanyang panig. Ang mga sumusunod ay ilan lamang sa mga puntong binanggit niya at pilit nilulusutan:

1. Hindi niya pagsalubong sa mga bangkay ng SAF 44 upang magpakita ng pakikiramay bilang presidente. Ang paliwanag niya ay upang mabigyan daw ng espasyo ang mga nagdadalamhati at wala rin daw siyang maisasagot kung may magtatanong. Hindi lusot ang paliwanag niya dahil ang mga namatayan ay nakahanda naman kung sasabihin niyang nag-iimbistiga pa, kaya nga ang mga dumalong heneral ay walang narinig na tanong kahit isa. Ang mga heneral, pati si Binay ay nasa tabi lang habang tahimik na nakikidalamhati. Ang pagbibigay ng espasyo bilang dahilan ay hindi rin tanggap lalo pa’t bukambibig niya ang pagiging “ama” daw niya, kaya kung ganoon pala ay dapat lang talagang nandoon siya!

2. Hindi raw siya inabisuhan nang maaga pa lang upang ipaalam na gipit na ang mga SAF commandos, at nang may dumating ay mali naman ang impormasyon, kaya nagalit daw siya dahil sa mga kapalpakan. Sa talumpati niya sa PNP graduation rites, bakit hindi niya diretsong banggitin ang pangalan ni Purisima na siyang pasimuno ng lahat ng kapalpakan? Galit pala siya, bakit wala man lang narinig sa kanya bilang dapat normal na reaksyon noong mga unang araw pa lang? Bakit pinili niyang manahimik kaysa magpaliwanag o magpahapyaw man lang ng galit? Dahil ba ang unang tatamaan ay ang kanyang best friend na si Purisima na pinagkatiwalaan niya sa kabila ng pagiging suspindendo nito? Inamin niya niya na nang magising siya ay saka niya “binuksan” ang kanyang cellphone…ibig sabihin ba ay nagpapatay siya ng cellphone kahit may importanteng operasyon tulad na sa Mamasapano? Iyan ba ang taong may concern o responsible? Di ba dapat ay 24 hours siyang naka-monitor? Talo pala siya ni Gloria Arroyo na halos hindi na natutulog kapag may importanteng activity o bagay na mino-monitor!

3. Hindi siya satisfied sa mga report ng BOI at Senado dahil hindi man lang daw siya ininterbyu. Tinawag pa niyang manghuhula ang mga senador na gumawa ng report. Naman….naman….nasira na naman ang kanyang porma dahil hindi angkop sa isang presidente ang kanyang ginawa. Dapat, sinabi na lang niya na ituloy ang pag-imbistiga upang lalong luminaw ang resulta dahil handa na siyang magbigay ng mga detalya sa abot ng kanyang kaalaman. Sa imbistigasyon ng Senado, sinisisi si Roxas na hindi nagpaabot sa kanya ng abiso para sa interbyu. Bakit hindi niya diretsahang sabihin ito nang magsalita siya sa harap ng mga graduates ng PNP? Hindi ba totoo ang paratang na ito? Putok sa mga balita na noon pa man, ay gusto na siyang isali sa mga kukunan ng detalya pero hindi siya kumilos at nagsabi pa na kung ano man ang resulta ay tatanggapin niya. Bakit ngayon ay bumabaligtad siya? Dahil ba hindi pabor sa kanya ang mga report na nagturo pa sa kanya bilang nangunguna sa mga dapat sisihin?

Ugali na ng taong desperado ang magsabing tamaan man siya ng kidlat, lumubog man siya sa kanyang kinatatayuan, o mamatay man…nagsasabi daw siya ng totoo. Ganyan ang ginawa ni Pnoy nang magsalita sa PNP graduation rites, dahil hindi siya natakot sa pagsabi na sa mata daw ng Diyos, siya ay nagsasabi ng totoo!…kaya tuloy pati mga Obispo ay nagagalit na sa kanya dahil pati ang nanahimik na si Lord ay kanyang sinasangkalan, makapaghugas lang ng kamay! Para niyang tinapunan ang Diyos ng tubig mula sa palangganang pinaghugasan niya ng kanyang mga kamay!

Ang malinaw ngayon, nanantiya at nag-obserba muna siya kung okey lang ang mga ginawa niya sa isyu ng Mamasapano, subalit hindi umobra ang kanyang pagiging anak ng isang bayani daw. Nang malaman niya na hindi pala okey dahil talagang galit ang mga taong ginagawa niyang tanga, natataranta na siya ngayon sa pagpaliwanag. Sorry na lang siya dahil hindi pa rin bumenta ang kanyang gimmick.

Sa pangako niyang sa venue ng graduation ng PNP ang huli na niyang pagpaliwanag tungkol sa Mamasapano massacre, may maniniwala pa kaya sa kanya? Asahan ang isa pang hindi pagtupad ng pangako…dahil siguradong babanat pa rin siya uli ng panibagong “paliwanag” na lalong magpapalabo ng kanyang panig sa isyu ng Mamasapano! At, tulad ng dapat asahan, uulitin niya ang paghingi ng pang-unawa dahil tao lang daw siya!…iba na talaga ang sanay sa pagsisi…..ling!

Yan ang pangulo ng Pinas…malakas ang fighting spirit!…to the max!!!!!!



Ni Apolinario Villalobos

Palanas na nadilig ng dugo ng kabayanihan
Dugong umagos mula sa mga ugat ng apatnapu’t apat na SAF
Mga piling-piling pulis na walang dudang matatapang, makabayan
Sa sinumpaang adhikai’y hindi umurong, at animo bakal ang katapatan.

Sa liblib na Tokanalipao ng nasabing bayan
Mga teroristang sina Usman at Marwan, sa kadilima’y tinunton-
Kadilimang pinatindi ng mga paing bomba na ibinaon sa kapaligiran
Subali’t hindi inalintana ng apatnapu’t apat, may tatak ng kabayanihan.

Mga mapalad na nabuhay, puso’y nagngitngit
Bakit wala man lang umalalay sa kanilang nasukol, naghihingalo
May mga armas nga sila, subali’t ibang granada’y hindi nagsisabugan
Kaya pagkadismaya’y nadagdag sa nagngangalit na kanilang naramdaman!

Amerika’y itinuturong may pakana nitong lahat
Maraming pangyayari ang magpapatunay daw, lahat ito’y totoo
May pinalipad pa daw na “drone” kung saan nagkaroon ng bakbakan
Subali’t sa kabila ng mga nangyari ay walang tulong na kanilang inasahan!

Ang presidente ng Pilipinas na tawag nila ay Pnoy
Nasa Zamboanga, umaming umaga pa lang, lahat ay alam na niya
Mga heneral niya, nakapaligid sa kanya, pati si Roxas, kalihim ng DILG –
Ni isa ay hindi nagkibuan kung sino sa kanila ang sa presidente ay nagsabi!

Akala ni Pnoy, tropeo na ang matatanggap niya
Akala, dahil Amerika ang sa lahat ay nagpakana, sa SAF ay nagtulak
Natigalgal siya dahil napatay man si Marwan, kung napatay man talaga
Ngitngit ng bayan ang naging kapalit, na kahit ano ay di kayang magpahupa!

Malaking batik sa kasaysayan ang Mamasapano
Kahihiyan ng isang presidenteng nagmamagaling, kung tawagi’y Pnoy
Dinamay niya ang “dangal” sa pangalang nakadikit sa kanyang pagkatao
Bangunot sa kanya na hindi magpapatahimik kaya tuluy-tuloy ang pagtatago!

Dahil sa Mamasapano, nagkaroon ng katanungan-
Nararapat bang sa MILF ay magbigay ng tiwala sa itatatag na Bangsamoro?
Sila na ba ang kahuli-hulihang grupo na dapat kausapin ng ating pamahalaan –
Upang sa Mindanao ay magkaroon ng inaasam… habang-buhay na kapayapaan?

(The 44 commandos of Special Action Force (SAF) of the Philippine National Police (PNP) were massacred at Tokanalipao, Mamasapano in Maguindanao, on the island of Mindanao, on 28 January, 2015 when they tried to serve the warrant of arrest to two international terrorists, Marwan and Usman who were entrenched in the Moro Islamic Liberation Front (MILF) territory. Purportedly, the USA has a hand in the operation which also points to the president of the Philippines, Noynoy Aquino and suspended PNP Chief Allan Purisima as the ones directly responsible for everything. This has yet, to be proven with the so many investigations going on which many Filipinos believe, will lead to nowhere, as usual.

Meanwhile, Filipinos are now doubtful if MILF can be trusted with the authority to be given them for the creation of a self-governing region, the Bangsamoro, as the group’s leadership is now viewed with incompetence and having a continued cordial relationship with their supposedly breakaway group, the Bangsamoro Islamic Freedom Fighters (BIFF). Prior to the creation of the Bangsamoro, the Bangsamoro Basic Law (BBL) will have yet, to be passed by the Philippine Congress and Senate….and, that is now the primary concern, if the lawmaker will pass it, in view of the massacre of the 44 SAF commandos at Mamasapano.)

Naunsiyaming “Pamana” sana…sumabog na parang bomba sa mukha!

Naunsiyaming “Pamana” sana
…sumabog na parang bomba sa mukha!
Ni Apolinario Villalobos

Abut-abot ang gabậ ng presidente. Sa mata ng mga Pilipino ay wala siyang ginawang tama mula pa noong unang araw na pag-upo niya….puro wakal siya….puro dada ng mga talumpating puno ng mga salitang mabalarila. At, dahil pababa na siya sa puwesto, animo ay nag-aapurang magkaroon ng ipapamana niya sa sambayanan. Ang inakala niyang pag-asa na magpapabango ng pangalan niya pati sa mga kaibigan niyang Amerikano ay ang pagkahuli sana ng mga teroristang internasyonal na nagtuturo pa ng paggawa ng bomba na ang ginawang balwarte ay Pilipinas – sa Mindanao. Dahil sa Mamasapano massacre, siya ito ngayon ang parang nasabugan ng bomba sa mukha kaya hanggang ngayon ay walang masabi, tulala pa rin – animo ay asong bahag ang buntot na nakasiksik sa sulok. Kahit hindi pa kasi tapos ang imbestigasyon, malalakas ang mga insidenteng nagtuturo sa kanya bilang promotor ng lahat.

Hindi makakalimutan ng mga Pilipino ang hindi niya pagsalubong sa mga bangkay ng mga bayaning SAF44 na ang ipinalit niya dahil sa pananaw niya ay higit na mahalaga ay ang pagdalo sa pasinaya ng isang pagawaan ng sasakyan. Hindi rin makakalimutan ang pagdating niya ng late sa necrological service para sa mga namatay. Talagang para sa kanya ang mga namatay sa Mamasapano ay walang halaga!

Tulad ni Gloria Arroyo, gumagamit din siya ng mga heneral upang maging panakip-butas…upang hindi umalingasaw ang baho ng bulilyasong nangyari. Ang aga niyang pumuwesto sa Zamboanga, malapit sa pinangyarihan ng massacre sa pag-aakalang “in the bag” na ang mga target na terorista. Sana, sana, sana…kung walang bulilyaso, ilang minuto lang ay puwede siyang lumipad sa Gensan, subalit ang nangyari, daliri ni Marwan ang dinala doon upang i-turn over sa FBI!

Habang kampante sa eroplanong sinakyan pabalik sa Maynila, sa Mamasapano ay naiwan ang mga bangkay ng mga SAF commandos at mga sibilyan na nadamay. Namatay nga ang isa sa mga target na terorista, si Marwan, nakatakas naman si Usman, at ang kapalit ng lahat ay buhay ng 44 na SAF commandos, pagkasugat ng marami pa nilang kasamahan, kamatayan din ng mga sibilyan sa Mamasapano na nadamay sa bakbakan, at pagkasira ng mga pananim na pangkabuhayan ng mga kawawang magsasaka na ngayon ay nakanganga sa nakaambang gutom.

Sa pinakahuling balita, ang pinangakong tulong ng gobyerno sa mga namatayang pamilya ng mga bayaning SAF44 commandos ay hindi pa dumadating. Sinabi ng isang kapamilya ng namatay na ang tanging natatanggap nilang tulong ay galing sa mga naawang nakiramay na mga tao.

Sa pagbaba ni Noynoy Aquino, hindi lang niya babaunin ang mga pagbatikos ng taong bayan, kundi pati na rin ang didikit na parang pagkit sa pagkatao niyang pantukoy na siya ang sumira sa pangalan ng kanilang angkan….at habang buhay na maitatala ang mga ito sa kasaysayan ng Pilipinas!

Ang BBL ay Hindi Kailangang sa Panahon ni Pnoy Ipasa…kung karapat-dapat mang ipasa

Ang BBL ay Hindi Kailangang sa Panahon ni Pnoy Ipasa
…kung karapat-dapat mang ipasa
ni Apolinario Villalobos

Dahil nakitaan ng maraming butas ang mga nakasaad sa BBL, dapat lang na busisiing mabuti ng mga mambabatas. Hindi kailangang ipasa agad dahil gusto ni Pnoy bago siya bumaba. Ang gusto niyang palabasin ay “pamana” niya ito sa mga Pilipino…sa Pilipinas. Nahihibang na yata siya! Dahil minadali ng mga “tagapayo” niya ang mga patakaran, nagkalitse-litse ang mga isinaad sa BBL, nabisto na maraming controlling provisions o mechanisms ang hindi nailagay. Pati ang inilagay na provision tungkol sa budget ng sinasabing rehiyon ay nabistong kwestiyonable. May mga kataga ring dapat hindi inilagay, tulad ng nabanggit ni senador Allan Cayetano na “colonizer”, “colonization”, na tumutukoy sa pamahalaan ng Pilipinas. Paanong naging “colonizer” ng Mindanao ang gobyerno?

Sa pagpatuloy ng usapin dapat palitan sina Deles at Ferrer ng maaayos na representante ng gobyerno, at may malawak na kaalaman tungkol sa Mindanao, lalo na ang mga bayang masasaklaw ng Bangsamoro. Hindi dapat na dahil abogada o abogado ay puwede na. Hindi dapat na dahil propesor ay pwede na. Dapat tutukan ang aspeto ng accountability ng mga namumuno sa BBL sa gobyerno ng Pilipinas dahil isa lang naman itong rehiyon, lalo pa at babadyetan din pala ng malaki ng central government. Ang isang aspeto pa ring dapat tutukan ay tungkol sa security at pagmintina ng Bangsamoro ng sarili nitong police at military forces, lalo na sa mga bagay na may kinalaman sa “chain of command”, kaya dapat ang kapulisan at kasundaluhan nito ay kontrolado pa rin ng Philippine National Police at Armed Forces of the Philippines.

Walang kwestiyon sa Bangsamoro bilang isang rehiyon, ang kinukwestiyon ay ang mga patakarang magpapatako nito at kakayahan ng mga taong gagawa ng desisyon para sa mga masasakop. Dapat tumigil na ang tumatayong nakikipaglaban para sa BBL sa kababanggit ng kasaysayan. Sa halip ay tumutok sila sa kasalukuyan at mga plano para sa kinabukasan ng mga masasakop ng Bangsamoro. Walang masama sa pangalang “Bangsamoro” na ibig sabihin ay “moro country”, kaya dapat huwag na nilang ilihis sa paggamit ng “tradition”, dahil babalik na naman sa kasaysayan.

Ang isang magandang paliwanag tungkol sa Bangsamoro ay sa transition period lamang daw mamumuno ang MILF, at pagdating ng itinakdang panahon ay magkakaroon na ng botohan at ang MILF ay magiging isang political entity na lamang. Magkakaroon din daw ng iba pang political entity at hindi isasaalang-alang kung ang mga mga miyembro ay Kristiyano o Muslim. At nang tanungin si Iqbal kung walang problema sa MILF, matalo man sa eleksiyon, sumagot siyang wala naman daw. Sana ang sagot na ito ay pangangatawan ng MILF.

Maganda ang samahan ng mga Kritiyano at Muslim sa mga bayang sasaklawin ng Bangsamoro. Katunayan, magkakatabi pa ang mga puwesto nila sa mga palengke. Hindi na limitado sa pagsasaka at pangingisda ng tilapia at dalag ang mga Muslim dahil karamihan sa kanila ay mga negosyante na rin. Ganoon din ang mga Kristiyanong karamihan dati ay nagtatanim lamang ng palay at mais, ngunit ngayon ay nagnenegosyo na rin. Nagtutulungan sila patungo sa asenso. Ang mga taong ito ang walang kamuwangan o alam kung ano ang ilalagay bilang mga probisyon sa mga batas ng Bangsamoro. Kaya ang pagtitiwala nila ay hindi dapat linlangin.
Ang nakakaalam ng lubos tungkol sa mga batas ng Bangsamoro ay mga opisyal na “nasa itaas”. Kaya kung may umabuso man sa paggawa at pagpapatupad ng mga ito at umabot na naman sa gulo na ibibintang na naman sa relihiyon, tiyak…. ang dahilan ay mga namumuno dahil sa kanilang kasakiman o kakulangan ng kaalaman sa pamumuno. At ang isa pang tiyak….mga kawawang nasasakop na mga tao na naman ang kawawa at magdudusa!

Ako ay taga-Mindanao…ipinanganak at lumaki sa Mindanao. Dapat ang mga Mindanaoan ay magkaisa, saang lupalop man sila ng bansa o mundo. At sa adhikaing ito, dapat isantabi ang pagkakaiba sa relihiyon. Dapat itanim sa isip na lahat ng Mindanaoan na sila ay Pilipino…at hindi Kristiyano, Muslim, Bisaya, Tagalog, Ilocano, Kapampangan, o kung ano pa man. Sa ganoong uri lamang ng pagkakaisa makakamit ang kapayapaan sa Mindanao. Kailangang magtulungan sa mapayapang paraan, hindi sa karahasan. Kung ang mga namumuno ay nagpapatihiwatig sa paggamit ng karahasan upang “makamit” ang kapayapaan, dapat sila ay pagdudahan kung bukal ba sa kanilang kalooban ang sinusulong nilang adhikain o hindi.

Hindi Dapat gawing isyu ang pagka-Moro o pagka-Kristiyano ng isang Pilipino…ang isyu ay dapat sa kanyang pagkakamali

Hindi Dapat gawing isyu ang pagka-Moro
o pagka-Kristiyano ng isang Pilipino
…ang isyu ay dapat sa kanyang pagkakamali
Ni Apolinario Villalobos

Ang gulo sa Mindanao ay hindi dapat isentro sa relihiyon. Ang mga taong ipinanganak sa lahat ng dako ng Pilipinas ay Pilipino. Ang mga Pilipinong ito ay may kaibahan lamang sa paniniwala sa Diyos dahil may Katoliko, Muslim, Protestante, Buddhist, Taoist, etc. Subali’t kung ang pinag-uusapan ay tungkol sa adhikain lalo na kapayapaan, iisa lang dapat ang isinusulong ng lahat bilang iisang lahi. Magkaiba man sa mga salita at pananamit, iisa pa rin ang lahi – Pilipino.

Dapat tanggalin sa kaisipan natin ang agam-agam tungkol sa pagiging Ilokano, Bisaya, Maranao, Maguindanaoan, Tausug, Badjao, Kapampangan, Pangasinense, etc., ng isang Pilipino. Dahil dito, nagkaroon na ng batas na nagsasabing hindi dapat banggitin sa balita ano ang tribu o kinabibilangang rehiyon ng isang nahuling iniimbistigahan.

Sa usaping Mamasapano massacre, ang tinatalakay ay ang pagkakamali ng MILF, kakulangan ng PNP/SAF at militar ng bansa, kung meron man, na ang tinutumbok ay isang tao o mga taong dapat sisihin at papatawan ng karampatang kaparusahan. Hindi dapat gawing isyu ang pagka-Moro ng MILF, dahil batay sa impormasyon, may mga Kristiyano din silang miyembro o di kaya ay mga converts mula sa Kristiyanismo. Hindi dapat balikan ng MILF ang kasaysayan ng Mindanao at sabihing nawalan ng lupain ang mga Muslim dahil sa pagdating ng mga taga-Luzon at Visayas. Dapat isipin ng pamunuan ng MILF na may mga bentahang nangyari sa pagitan ng mga datihang nakatira sa mga lupain at sa mga dumating galing sa ibang bahagi ng bansa.

Ang mga dinatnang nakatira sa Mindanao ay nasa ilalim ng mga datu, at kung hindi man umusad ang kabuhayan ng mga nasasakupan ng mga ito ay hindi dapat isisi sa mga dumating na mga kababayan galing sa ibang bahagi ng Pilipinas. Ang tanong dapat ay kung ginawa ba ng mga datu ang kanilang dapat gawin upang umasenso ang kanilang mga nasasakupan? Nirespeto ang mga datu pati ang mga dinatnang kaugalian sa pagpataw ng hustisya, pati na ang educational system na Madrasa.

Hindi na dapat ulit-ulitin ni Chairman Iqbal ang kasaysayan na ayon sa kanya, sakop din ng Moro pati ang Luzon. Nasa kasalukuyan na tayo at marami na ang nangyari kaya dapat iwasan na niya ang paninisi dahil lalabas na nanggagatong siya at magreresulta lamang ito sa gantihan na talagang walang katapusan. Bilang isa sa mga namumuno ng MILF, dapat ay “gumitna” siya lalo pa at sinasabi niyang ang Bangsamoro ay para sa LAHAT ng nakatira sa mga masasakop nito sa Mindanao…para sa kapayapaan pati na ng buong Pilipinas.

Ang presidente ng Pilipinas ay binabatikos pati na ang kanyang mga tauhan sa Malakanyang at mga kalihim. Ang mga mambabatas ay binabatikos dahil sa korapsyon. May mga gobernador at mayor na binabatikos. Lahat sila binabatikos subalit hindi binabanggit kung sila ay mga Bisaya o Tagalog o kung ano pa man. Binabatikos sila bilang mga Pilipino dahil sa sinasabing ginawa nilang mga pagkakamali. Walang pinag-iba ang mga pagbatikos na nabanggit sa pagbatikos sa pamunuan ng MILF dahil pinagduduhan ngayon ang kakayahan nila sa pamumuno ng Bangsamoro kung sakaling matuloy ito, kaya hindi nila dapat gawing isyu ang kanilang pagka-Moro. Ngayon pa lang ay dapat magpakita na ng “patas” na ugali ang mga namumuno ng MILF upang paniwalaan sila sa kanilang adhikain na pagkamit ng kapayapaan para sa LAHAT dahil maraming Kristiyano ang mapapasailalim sa rehiyong pinaglalaban nila.

The Senate Hearing on Mamasapano Massacre Haplessly Exposed the Weaknesses of the PNP and the Military to the Terroristic Elements that Freely Roam around the Country

The Senate Hearing on Mamasapano Massacre
Haplessly Exposed the Weaknesses of the PNP and the Military
To the Terroristic Elements that Freely Roam Around the Country
By Apolinario Villalobos

The senators wrongly thought that they are giving light to the Mamasapano massacre. Clearly, they lacked the guidelines, or if ever there were, they deviated from them, because some questions were leading to the confidential security matters. In their enthusiasm in asking questions, they forgot that there are still active operations for the capture of Usman and the “graduates” of his and the allegedly dead Marwan’s bomb-making trainings.

The senate should have only concentrated on establishing as to who called the shots that launched the unfortunate operation resulting to the death of the forty-four and wounding of other SAF commandos. They should not touch on the fine details on how the operation was done. The lack of coordination and severance of the chain of command can surface to establish the people responsible for the lapses without going to the fine details as to the kind of weapons and rounds of bullets used, movements of units, etc. Unfortunately, Napeῆas was even forced to divulge the details of how the SAF made plans for their operations which was uncalled for.

The Senate hearing has put the country into another delicate situation. I dread to think of what will happen next, after it has been known that the PNP is practically lacking in the necessary defensive and offensive equipment. What will happen now after the exposure of the military that can be made helpless by a simple “miscoordination”? Clearly, they lack thoroughness and resourcefulness. And add to those, their total dependence on a commercial communication facility that can be jammed – the cellphone!

Very clearly, it has been established that the bomb-making “factories” are in Mindanao and that the bomb makers who benefited from the training provided to them by the international terrorists are not roaming only around that southern island, but other parts of the country, especially, Manila. And with the allegation that the MILF is cuddling them in connivance with the BIFF and that both still have connection with international terrorists, is the country, especially Mindanao, still assured of peace as promised by the Bangsamoro Basic Law?

If the Senate would like to improve the coordinative relationship between the security agencies of the country, this should be done behind closed doors, as it involves confidential systematic operations. They should stop the hearing as soon as they have pinned down who called the shots in the launching of operation at Mamasapano. The MILF cannot be forced to accept the fact that it cuddles the terrorists, although, intelligence information has established that they are hiding within their “territory”. The MILF cannot even “touch” the BIFF, their breakaway group. With the strong stand of the MILF, the rest of the effort of the Senate will be futile.

In view of the Senate’s helplessness due to the blatant hand washing and finger-pointing, they better turn their attention to the Bangasamoro Basic Law, as the ball is in their hands, if it still deserves to be passed. Overall, the Senate hearing is doing an irresponsible process. But who would like to stop an opportunity for grandstanding, in view of the approaching 2016 election? Meanwhile, the MILF should thank Deles and Ferrer for speaking on its behalf, in the name of the half-cooked peace process….

The Competence of Deles and Ferrer Questioned as Representatives of the Government in the Peace Negotiation with MILF

The Competence of Deles and Ferrer
Questioned as Representatives of the
Government In the Peace Negotiation with MILF
By Apolinario Villalobos

The Senate hearing has enshrouded with question, the competence of Deles and Ferrer as representatives of the government in the peace negotiation with MILF. Senator Cayetano pointed out their failure to take note of the relationship of the MILF with the bomb-making terrorists and the BIFF which it alleges to be a breakaway segment of their group. Ferrer’s defense that such relationship is now history was not acceptable as she cannot refute the fact that the bomb-making terrorists have long-established a discreet stronghold within the territory of the MILF, as shown by incidents that led to the Mamasapano massacre. The terrorists have trained hundreds and are now roaming around Mindanao and other parts of the country, and even have started to sow terror, and although Marwan is allegedly dead, Usman is still free.

Ferrer’s defensive stand in favor of the MILF is very obvious, as if she was part of the MILF party, herself. She exchanged words in a heated argument with Senator Allan Cayetano, instead of accepting their group’s failure to exercise more thoroughness in dealing with MILF, to ensure that the government’s sovereignty is not jeopardized. She was mouthing defensive statements such as their being well-equipped with information gathered by their intelligence mechanism. How then, did they fail to take note that Marwan and Usman who had been entrenched within the territory of MILF were training local terrorists in Mindanao while peace negotiation with the latter (MILF) was going on? They could have called the attention of the MILF to such situation a very long time ago, yet. Their failure to do so, clearly led to the Mamasapano massacre of the 44 and wounding of many others who had no choice but take the risk of arresting the two terrorists. Such unfortunate tragedy could have not happened if only the two ladies indeed, did their best to “negotiate”.

With the full trust given to Deles and Ferrer in forging the peace agreement that is supposed to pave the establishment of the Bangsamoro Basic Law, is the expectation that the expected peace will be achieved for Mindanao and the Philippines. Unfortunately for them, the Senate hearing brought out the flaws in their negotiation. The exposure made many Mindanaoans wary if indeed, the MILF is strong enough to control its subordinates, as well as, resolute and a sincere party to which the Philippine government will entrust the propagation of a lasting peace in Mindanao.

Many are now asking, how well do Deles and Ferrer know Mindanao. Are they from Mindanao, especially, central Mindanao which is the focus of the issue? Did they live for a long period in Mindanao to have at least a breath of the different cultures and religions which are also among the issues, aside from politics? Why were they chosen, instead of the known competent Mindanaoans? Were they chosen because of their “right connections”?

Aside from the looming failure of the lawmakers to pass the BBL, there is now a call for Pnoy to replace Deles and Ferrer as the representatives of the GRP in the peace negotiation with MILF. If this happens, not only one corner will be added to the peace process…and if this happens, Mindanaoans, the ordinary constituents, both Muslims and Christians will just have to endure the prolonged agony brought about by selfishness, arrogance, and greed for power of some individuals!

Lalong Nilulubog ni Napenas ang Sarili sa Pagdududa dahil sa kanyang Pambobola at Paghuhugas-kamay

Lalong Nilulubog ni Napeῆas ang Sarili Sa Pagdududa
dahil sa kanyang Pambobola at Paghuhugas-kamay
ni Apolinario Villalobos

Gustong bilugin ni Napeῆas ang ulo ng mga Pilipino, sa pagsabi na “daan-daan” ang napatay ng SAF. Paano nilang nabilang ang mga nalagas na mga kalaban ganoong hilong talilong sila sa paghanap ng mapagkukublihan dahil sa ginawang ambush? At isa pa, halos pumuputok pa lang ang araw nang mga sandaling nagkaroon ng palitan ng putok! Ang galing naman nila dahil tuwing putok nila ay iniisip agad na may tinamaang kalaban. Ang gustong mangyari ni Napeῆas ay pahupain ang galit ng mga kapamilya at ibang miyembro ng SAF sa kanya, kaya panay ang puri niya sa mga lumusob na SAF sa Mamasapano, lalo na sa mga nasawing 44 at mga nasugatan. Pinapalabas niya na tagumpay ang operasyon subalit matindi ang kapalit na kamatayan nga ng 44 at pagkasugat ng marami pa. Maski hindi niya sabihin ito, talagang bayani ang turing ng mga Pilipino sa mga pinatay na 44 SAF commandos. Tumigil na nga siya!

Naghugas- kamay naman siya nang ituro ang sisi sa Armed Forces na hindi tumulong sa kanila. Ang tinuran ay tahasan namang itinanggi ng tagapagsalita ng Armed Forces. Malinaw na talagang may nagpapalakas ng loob sa kanya…sino ito o sinu-sino ang mga ito? Bandang huli, ang inaasahan niya o ng sinasandalan niya na tagumpay sa pagsisinungaling, pambobola at paghuhugas-kamay ay nag-boomerang kaya nagmukhang tanga si Napeῆas, gumaralgal ang boses sa pagpaliwanag. Kung may nagpaasa sa kanya na maski tanggalan siya ng pension kung mag-retire siya, maswerte siya dahil milyonaryo na rin naman ang backer niya.

Yan ang hirap sa gobyerno ng Pilipinas. Dahil hantaran ang ginagawang paghuhugas-kamay ng mga sangkot sa kaso at binibetsinan pa ng pambobola, akala ng iba pa sa kanila, sa lahat ng pagkakataon ay makakalusot sila.

The “Extraordinary” Resolute Stance of Sacked SAF Chief Getulio Napenas

The “Extraordinary” Resolute Stance of
Sacked SAF Chief Getulio Napeῆas
By Apolinario Villalobos

Ever since the sacked SAF Chief Getulio Napeῆas gave interviews, until the first day of the Senate Hearing on February 9, 2015 about the Mamasapano massacre, the guy sounded resolute and sure of his statements. His body language implies that he is leaning on “something” strong or formidable. Is that “something” a promise that everything will be alright for as long as he takes responsibility of the SAF’s intrusion into the MILF’s “territory”? Who gave him that assured “something”?

Although, he mentioned the name of Purisima during the hearing, all that he attributed to him were the “suggestions”, which for him were not “orders”. But why take such suggestions to the point of following them to the last letter from a suspended boss? Why did he disregard the Secretary of a Presidential cabinet, DILG, and who is after all, higher than Purisima? And, worst, why did he disregard the OIC of PNP? It should be noted that during his early interviews he clearly stated that he was coordinating with Purisima and Ochoa, with the latter, he believes to be confiding with the president. By having knowledge of what are afoot, puts the parties involved in a questionable position, short of saying that they are in collusion with the active party who, in this situation is Napeῆas.

Again, was Napeῆas given assurance that there will be no investigation? Or, is he hoping that if ever there will be one, and which unfortunately there are several going on, the expected results are expected to be conflicting, and eventually will be just be junked as had happened to the rest of investigations? Obviously, during the Senate hearing, he got rattled and struggled with his replies when bombarded with questions by unbelieving senators. But he did not waver in blaming the Armed Forces for not immediately giving assistance….at least he has some party to blame for the casualties that the SAF suffered, aside for course from the MILF and the BIFF.

It is very observable in the country’s justice system, that unless the ones tried are political foes, the cases are not given much attention. One glaring example is the Maguindanao massacre which up to now has no convicted party yet, despite the strong evidences. But for the corruption cases tagged to Napoles that involve the political foes of the administration, the action is very swift, resulting to the detention of Enrile, Estrada and Revilla. The same is true with the Binays who are drenched to the bone with graft cases, to make sure that the elder Binay will not have a chance during the Presidential race in 2016.

The senators are smelling something fishy and just like the rest of the Filipinos who are patiently following this latest case of irresponsibility, they cannot accept the alibis of the sacked SAF chief.