ANG PEYSBUK (FACEBOOK)

ANG PEYSBUK (FACEBOOK)

Ni Apolinario Villalobos

 

Nagsimula sa “friendster” ang ugnayan

Ilang dekada na ang nakaraan

Kinagat din naman at naging tanyag

Subalit hindi nagtagal, may iba nang “tumawag”.

 

Tawag ng ibang nabuong application ito

Madaling gamitin ng mga tao

Sa sandaling gamit, many ay nagulat

Sa buong mundo ay spectacular ang pagkalat.

 

Facebook sa English, Peysbuk sa Pinoy

Puno ng photos at mga “hoy”

Ito yong sinasabi, mga shoutout kuno

At, may mga messages din na puno ng siphayo.

 

Maraming tao, sa Peysbuk ay nai-ugnay

Relatives sa tunay na buhay

May mga magkakaibigang di nagkita

At sa Peysbuk, halos hindi sila makapaniwala!

 

Mayroon nagkikindatan, nagmumurahan

Iba’y naglalabas ng kalooban

Matagal na kanilang kinuyom sa puso

At nang mailabas, naging makulay ang mundo!

 

Sa Peysbuk ay maraming nagkikita, matindi!

Nagka-impresan sa mga ngiti

Na nakita sa kanilang posted na photos

At sa aybolan nila, makita sana ay di  “etchos”!

 

Mayroon pa ring nari-reyp dahil sa Peysbuk

Kung bakit kasi napakamapusok

Nakita lang photo na pogi, akala’y siya na

Ang nakipagkonek, gumamit ng photo ng iba!

 

Kaya sa Peysbuk dapat lahat tayo’y mag-ingat

Pag-isipang mabuti ang nararapat

Ang fb request, huwag i-okey nang basta

Dahil ang pagsisisi ay nangyayari kapag huli na!

 

download

 

 

The Neglected Advantage of “Internet” and the “Infinite” Promise of Improved Cyber Services in the Philippines

The Neglected Advantage of “Internet” And the

“Infinite” Promise of Improved Cyber Services in the Philippines

By Apolinario Villalobos

 

In the Philippines, it is obvious that the IT (information technology) is generally limited to the use of cellphone and facebook. The national government keeps on promising about the modernization of the “internet system” for the Philippines to be at par with other Asian countries with fast and cheap cost of cyber service providers, but the pronouncements have remained a promise because of greed and corruption. There is news about the entry of a “third party” but when will the Filipinos feel its presence?  As with commodities and other services, especially, the basic ones such as rice, tobacco, electricity and water, the field of information technology has also gone into the basket of greed called “monopoly” encouraged by the seemingly innate corrupt character of many government officials.

 

The Philippines, despite her being a “third world country”, is already technologically equipped, even how meager these equipment may be. But due to corruption, in some LGUs, while documents show that computer units have been purchased, they are nowhere to be found. Worse, if ever some Barangays are lucky to have been provided with them, they become “typewriters” ONLY due to the absence of signal, hence, not fully utilized.

 

Another issue is on the lack of proper orientation of the concerned on how the “internet” can be fully utilized for the benefit of the LGUs and interested parties. The “internet” is the system that keeps the cyberspace alive. The world has practically become dependent on it for just anything from show business gossips to sensitive and supposedly confidential securityswinformation of nations. Travelers browse through its travel pages for information about places, food, hotels, etc. Students download information from it for their projects and thesis.

 

The “internet” is the world’s archival system of information… the web of information highways connecting peoples and nations. This glaring fact has been neglected by many Philippine LGUs as again, their computers have become “typewriters”…not connected to the cyber world, part of which is their “head office” or their Municipal or City Hall . Many  LGus are already contented for having an  “internal archive” in their offices, as instead of hard copies of memos, reports, being printed and filed in the filing cabinet, all that the clerk does is push the “save” on the keyboard  and the work is done!

 

Another oversight is on the lack of important information on the LGU’s total scope of coverage, especially, historical data. For instance, although, all the barangays are listed in the internet site of their town or city, many of them do not have a site of their own. And worse, although listed, there are no historical data…just current statistics on the area, population and list of officials without accompanying photos of these personalities. How can those be informative?  The LGUs are supposed to have “information offices”, but the question is..are they conducting researches to collect information  right from the field to establish an historical archive?

 

My suggestion is for these information offices to gather first-hand information by taking photos of anything interesting in their community, conduct interview of old folks for historical information, etc.,  and upload these for archiving in their computers ready for downloading or quick access of visiting researchers and tourists.

 

The towns and cities should have their own archive for each barangay, and the information shared with the sites of the latter which are technologically ill-equipped.  Information should not be limited to visuals or photos of fiestas and social gatherings, oath taking, etc., as well as, mere statistics which are required of them in the first place, but also extensively written dissertations….essays, studies, gathered proposals, etc. It is not duplication of job, but “enhancement” to what the other offices are doing. This effort shall indicate COOPERATION which many LGUs lack as this expectation is oftentimes overshadowed by COMPETITION among offices which from all angles can be viewed as very unhealthy and viciously unproductive to the detriment of the LGU as a whole.

 

 

It is Wrong to Blame the Modern Technology for Errors Committed by Man

IT IS WRONG TO BLAME THE MODERN TECHNOLOGY

FOR ERRORS COMMITTED BY MAN

By Apolinario Villalobos

 

I had a very bad experience with a bank after it printed ALL information about my savings and time deposit, complete with account numbers and sent the UNSIGNED SYSTEM-GENERATED LETTER to my home address by a COURIER OF A NEVER-HEARD MESSENGERIAL SERVICE COMPANY. THE IDIOT COURIER INSERTED THE ENVELOP WITH THE NAME OF THE BANK PRINTED OUTSIDE, INTO A SPACE OF THE GATE. HAD I NOT PICKED IT UP IMMEDIATELY WHEN I CAME HOME, A CRIMINAL COULD HAVE TAKEN IT AND TAKEN NOTE OF THE INFO AND HACKED MY BANK ACCOUNT! WORST, I FOUND OUT THAT THE COURIER MADE IT APPEAR THAT I SIGNED HIS COPY OF DELIVERY RECEIPT!

 

It was only after I irritably explained to the bank officials their mistake of bringing out of their system the information about my confidential transactions with them that they realized the breach of bank secrecy that they committed. I told them that I could easily file a case in the court against them. And, to think that it is a prestigious bank that can afford expensive ads on print and broadcast media about their offerings. It left me wondering how a prestigious bank could hire INCOMPETENT IDIOTS to handle their information system with sloppiness. WORST, THE RESPONSIBLE GUYS, ALTHOUGH, APOLOGETIC, BLAMED THE “ SYSTEM-GENERATED LETTER”….THOSE PRINTED GOOD FOR NOTHING LETTERS THAT ARE NOT SIGNED AND SENT TO CLIENTS!

 

Relative to this, I felt I made a big mistake when I dealt with another bank about its insurance offering. Due to non-completion of details on certain forms, A SYSTEM-GENERATED TEXT WAS SENT TO ME. I had to go back to the bank to accomplish what were asked. A little later I received another text about their posting of my payment to the assigned policy number. I had to go back to the bank again to arrange about the delivery which the insurance representative has supposedly submitted to their concerned office. BUT, THE FOLLOWING DAY, I WAS SURPRISED TO RECEIVE SIMILAR TEXT THAT ADVICED ME ABOUT THE NON-COMPLETION OF DOCUMENTS (AGAIN!)! HOW CAN ONE BE NOT IRRITATED BY SUCH KIND OF IDIOTIC COMMUNICATION, AFTER HAVING BEEN ASSURED THAT EVERYTHING IS IN ORDER?

 

WHAT IS IRRITATING IS THE FAILURE OF THE GUYS OF THE INSURANCE COMPANY TO APOLOGIZE IF THEY COMMITTED AN ERROR BY SENDING AN UNNECESSARY SYSTEM-GENERATED TEXT THAT MADE ME TENSE AND RUINED MY DAY. THE GUY WHO HUMBLY APOLOGIZED HAS GOT NOTHING TO DO WITH THE CLOSED TRANSACTION AS HE IS CONNECTED WITH THE BANK WITH WHICH THE INSURANCE COMPANY IS AFFILIATED. I MADE IT CLEAR THAT THE GUY FROM THE INSURANCE COMPANY RESPONSIBLE FOR SENDING THE SECOND TEXT SHOULD SEND ANOTHER AS AN “ADVICE TO DISREGARD” THE ERRONEOUSLY SENT ONE AND APOLOGIZE, TO CLOSE THE CASE. THAT IS THE PROPER PROTOCOL THAT CUSTOMER-ORIENTED COMPANIES SHOULD OBSERVE IF THEY COMMITTED A MISTAKE. IT IS WRONG FOR THESE COMPANIES TO LEAVE THE CLIENTS WITH INSECURITIES FOR MISTAKES THAT THEY (COMPANIES) COMMITTED.

 

My point here is, the modern technology should never be blamed because the MACHINES OR COMPUTERS OR WHATEVERGODDAMNTHING BEING USED TO GENERATE LETTERS OR TEXTS ARE CONTROLLED BY A “BREATHING PERSON OR GROUP, VERY WELL ALIVE, AND SUPPOSED TO HAVE BRAINS”!…OTHERWISE, HE/SHE/THEY COULD JUST BE PLAIN AND SIMPLE INCOMPETENT IDIOT/S WHO IS/ARE NOT SUPPOSED TO HADLE SENSITIVE TRANSACTIONS SOME OF WHICH INVOLVE MILLIONS AND NOT JUST HUNDREDS OR THOUSANDS OF PESOS!

 

THE DANGER HERE IS, EVEN IF A POLICY NUMBER IS ASSIGNED OR ISSUED, THE INSURANCE COMPANY WILL DEFINITELY MAKE IT HARD FOR THE CLIENT TO GET BACK THE MONEY THAT HE INVESTED DUE TO “non-completion of information in documents, etc”….THESE ARE THE FINE LINES IN INSURANCE CONTRACTS! ALSO, BY THE TIME MY POLICY GETS MATURED, I WOULD BE DEALING WITH ANOTHER SET OF PEOPLE WHO MAY ALSO BE IDIOTS, HENCE, NOT GIVE A DAMN IF THE DOCUMENTS THAT THE COMPANY ACCEPTED  FOR PROCESSING JUST TO HAVE A POLICY NUMBER ASSIGNED TO CLOSE THE DEAL WERE INCOMPLETE!

 

 

I WILL NAME NAMES IN MY NEXT BLOG IF THE GODDAMN INSURANCE OUTFIT WILL NOT MAKE AMENDS IN WRITING, COMPLETE WITH SIGNATURE, TO CONFIRM THAT THERE IS NO PROBLEM WITH MY DOCUMENTS.

 

Ang Information Technology sa Pilipinas

ANG INFORMATION TECHNOLOGY SA PILIPINAS

Ni Apolinario Villalobos

 

Unang-una, nakakatawa ang sinabi ng isang survey agency na kasama sa limang bansa ang Pilipinas na may pinakamabilis na kakayahan sa pag-upload at pag-down load. Nahihibang na yata itong survey agency dahil sa pagkonekta nga lang sa server ay inaabot na ng siyam-siyam kahit ilang kilometro lang ang layo sa cell site ng user. Sa kabagalan sa pagkonek sa internet, by the time na naging successful, halos ubos na ang load ng user na gumagamit lang ng nilolodan na broadband at wifi. Sa likod namin ay may tower ng Globe pero kapag nasa loob ng bahay ay hirap nang makipag-usap kapag Globe sim card ang gamit dahil kung hindi garalgal ang boses ay nawawala pa ilang saglit lang pagkatapos makakonekta….at kung hindi dalawa ay iisang guhit lang na signal ang nakarehistro sa cellphone at nawawala pa! Ibig sabihin palpak ang malapit tower!

 

Lumabas ang survey na binanggit sa panahong nilalakad ang pagpasok ng isa pang server na siguradong papatay sa serbisyo ng Globe at Smart. Ang masaklap pa ay binigyan ng National Telecom ang mga kasalukuyang server ng isang taon na sobrang napakahabang palugit, upang patunayan na talagang may kakayahan sila, kaya hindi na kailangan ang isa pang server. Kung ilang taon nang kinakalampag ang Globe at Smart dahil sa palpak nilang serbisyo at mahal na singil, bakit ngayon lang sila nagkakandaugaga sa pag-ayos ng kanilang serbisyo? Sa isang banda, ang isyu dito ay ang kapasidad at kakayahan ng kanilang mga gamit upang sabay na maserbisyuhan ang mga customer nila, pero lumilitaw na wala talagang kakayahan dahil pagdating ng “peak hour” kung hindi man mga drop calls ang nadadanasan, ang mga internet users ay nadi-disconnect na. Para bang gusto nilang sabihin na, “O, yong kaninang madaling araw pa gumagamit ng internet, pagbigyan naman ang mga bagong kokonekta ngayong tanghali”.

 

Sa isyu naman ng mga CCTV, may mga kamerang nakakabit sa mga poste subalit, itim naman ang lumalabas sa monitor ng barangay….sira! Kaya kung may mga kasong nangyari sa isang lugar at kailangan ang footages ng insidente, ang pinapakiusapan na lang ng mga pulis ay mga may-ari ng private CCTV.

 

Gusto ng gobyernong magkaroon ng national ID system, ganoong epektibong electronic connection nga lang ng mga ahensiya sa isa’t isa ay WALA. Ang NBI ay hindi sistematiko ang filing system sa kanilang opisina kaya simpleng “same name” na kaso ay hindi nila maresolba on- the-spot….pababalikin pa ang aplikante ng clearance pagkalipas ng ilang araw. Kaylan lang ay nabistong kahit ang pinakabagong Philippine passport na pinagyabang nilang tinawag na “E-passport” ay hindi rin ligtas sa katiwalian dahil sa pagkasabat sa mga Indonesian na may hawak ng mga ito. Ang sistema ng Department of Tourism, Commissison on Election, at Department of Foreign Affairs ay minsan nang na-hack. Ang SSS at COMELEC at iba pang ahensiya ay hindi nakakapag-isyu ng matinong ID at ang pag-isyu ay inaabot ng siyam-siyam, national ID system pa kaya? Palpak ang sistema ng SSS na pinagpipilitang ipadala by courier ang ID sa halip na hayaang ma-pick up ng miyembro….at NAPARAKAMING PAGKAKATAON na ang nagpatunay na hindi sila talagang nadi-deliver ng maayos dahil ang mga aplikante ay nakatira sa ilalim ng tulay at squatters’ are na walang postal address….subait hindi pa rin ito isinasaalang-alang o kinokonsidera ng SSS.

Ang national ID system ay obvious na pang-mayaman o para sa mga mamamayang nagtatrabaho sa mga opisina, kaya paano na ang NAPAKALAKING BAHAGI ng populasyon na nakatira sa mga probinsiya, liblib na barangay, at mga squatters’ area?

 

Dapat ay ipursige ang paglagay ng maliit CCTV sa katawan ng pulis at kanilang sasakyan upang ang galaw nila ay namo-monitor upang masigurong wala silang ginagawang kapalpakan. Ayaw ito ng PNP dahil “bulky” raw o dagdag-pabigat lang sa iba pang kasama na sa uniporme nila. Nakita ko ang fully- uniformed police at ni wala ngang batuta kundi short sidearm kaya paanong pabigat ang isang maliit na kamera na sinlaki lang ng tansan?

 

Ngayon dahil may mga operasyon Tokhang, kung walang taga-media ay walang nari-record sa mga ginagawa ng mga pulis. Problema pa rin ang mga checkpoint na panlaban sa terorismo kuno, ganoong ang ginagawa lang naman ay “tingin”. May super-vision ba ang mga pulis upang masigurong walang mga pambasabog sa trunk o compartment o ilalim ng mga upuan? Magsuot-disente lang ang mga nasa kotse na animo ay mga diplomat, siguradong sasaluduhan pa sila ng mga nagti-checkpoint. Ang mga terorista ay hindi mukhang nanlilimahid na may balbas at disente ang kanilang kasuutan, mga magaganda at pogi, dahil alangan namang gagamit sila ng mga tauhang mukhang butangero at isang tingin lang ay hindi na pagkakatiwalaan. Kung may mga kamera ang mga pulis sa kanilang katawan siguradong hindi na magrereklamo ang mga tumitigil sa checkpoint dahil alam nilang namo-monitor sa headquarters ang kanilang mga kilos kahit pa mag-request silang buksan ang trunk o glove compartment man lang…dahil maiiwasan ang hinalang may itatanim.

 

Maraming paraan ngayon ang mga may utak-kriminal upang makakuha ng impormasyon tungkol sa kanilang kapwa, lalo na kapag ang balak ay pagnakawan sila. Kahit nga naitapong ATM receipt na itinapon sa basurahan o iniiwan ng mga burarang may-ari ng bank account ay kayang gamitin upang ma-hack ang impormasyon. May mga umiikot sa mga subdivision at mga lugar na maraming bahay na nagnanakaw ng mga nakaipit na mga resibo o sulat sa gate. May mga matitiyagang gumagamit ng computer upang ma-hack ang email ng iba dahil sa pagbabakasakaling may makuhang email na naglalaman ng remittance o imporamasyon ng passport at bank account number, pati mga address sa ibang bansa na dapat ay confidential.

 

May katapat ang information technology, at yan ang taong may utak-kriminal!….pero hindi ko sinasabi na dahil diyan ay hindi na magpapaanod sa daloy nito ang Pilipinas. Sa ganang akin, huwag magpadalus-dalos ang Pilipinas para lang masabing high-tech na siya, ganoong malaking bahagi ng populasyon ay halos hindi makakain ng maayos sa loob ng isang araw!

 

 

Huwag Magpa-impress sa Pamamagitan ng Facebook

Huwag Magpa-Impress

sa Pamamagitan ng Facebook

Ni Apolinario Villalobos

 

Malimit nakakabasa tayo ng mga balita tungkol sa mga tin-edyer na babaeng ginahasa. Ang matindi, bukod sa pinagnakawan na ay pinatay pa pagkatapos makipagkita o makipag-eyeball sa bagong kaibigan na sa facebook lang nakilala. Makikita ang larawan ng mga tin-edyer na maganda at sa pananamit ay halatang galing sa may sinasabing pamilya. Ang iba ay nakasuot pa ng uniporme ng kanilang eskwelahan. Sa ganitong mga pagkakataon, kalimitan ay ang kapusukan ng mga kabataan ang masisisi, at dahil ang gusto ay “adventure”, hindi nila pinapaalam sa mga  magulang ang kanilang mga ginagawa. Magtataka na lang ang mga magulang sa hindi pag-uwi ng kanilang anak ng kung ilang araw na at ang masakit ay makikita na lang nila ang larawan ng kanilang ginahasang anak sa diyaryo.

 

May mga tin-edyer at ilang nasa tamang gulang na ring mga babae ang sobrang bilib sa kanilang “kagandahan” kaya kung anu-anong selfie posing ang nilalagay sa facebook nila, dahil feeling cute nga sila, kaya inaasahang maraming magla-like at ang iba ay magpapadala pa ng “friend request”. Ang hindi nila naunawaan ay nagpapahiwatig ang mga nilalagay nilang larawan ng motibo na “game” sila dahil ang dating nila sa mga larawan ay animo nang-aakit. Ang masakit ay ang mga mga “comments” ng mga friends nila na “nice try”, o di kaya ay “take it easy”, etc., kaya sa bandang huli ay sama lang ng loob ang nakukuha nila hanggang kung minsan ay nagreresulta pa sa away.

 

Kung para sa mga nabanggit, ang mga “naughty” na posing nila ay katuwaan lang at para sana sa mga kaibigan, iba naman ang pagkakabasa ng ibang browsers na hindi “friends” at  may masamang layunin na pagsa- “shopping” ng mga mabibiktima. Karamihan ng mga kriminal na ito ay mga lalaking masasabing mapoporma dahil kita naman sa mga larawan nila sa facebook. Malimit nilang gawin ang pagbukas ng kung ilang facebook account at nilalagyan ng mga larawan nilang iba-iba ang ayos ng mukha at pananamit upang hindi agad makilala sa biglang tingin. At, kapag may makitang mabibiktima ay saka magri-request ng friend, na susundan na ng ligawan kahit hindi pa personal na nagkita.

 

Ang iba namang gustong magyabang ng kanilang karangyaan upang inggitin ang mga kaibigan ay nagpo-post ng mga larawan ng kanilang bahay mula sa gate, garden, swimming pool kung meron, loob ng kanilang bahay, alagang mga hayop, pati collection nila ng mga alahas, damit, sapatos, bag, at iba pang mga gamit. Tanggap kasi ang katotohanan, batay sa mga survey, na marami ang nagpi-facebook upang magyabang o mang-inngit lang, at ang iba naman ay upang makaganti sa mga dating nang-api sa kanila noong sila ay mahirap pa at sa maliit na kuwarto lang nakatira.

 

Kung magbabakasyon naman ang mga nabanggit na nagyayabang ay kontodo post pa ng airline ticket at passport para masabing nagsasabi sila ng totoo. Sinasabi din nila kung gaano sila katagal mawawala, dahil para sa kanila, mas mahabang bakasyon, mas malaking gastos, kaya mas lalong nakakabilib ang yaman nila. Dahil sa ugaling yan, may lumalabas na mga balita tungkol sa mga bahay na nalimas ang laman nang ang buong pamilya ay nagbakasyon!

 

Pero kung minsan, ang kayabangan ng ilang gumagawa ng masama ang nagkakanulo sa kanila dahil sa mga post nila sa facebook. Ang isang pangyayari ay nang i-post ng isang babaeng taga-Norte ang daliring may singsing at brasong may pulseras. Ninakaw pala niya yon sa kanyang dating amo na kanyang nilayasan agad makalipas ang ilang buwan. Dahil alam ng amo na may facebook ang dating kasambahay, ang ginawa niya ay minanmanan ang facebook nito hanggang sa nai-post nga ang ninakaw na mga alahas kaya nagkaroon na siya ng batayan upang habulin ito sa probinsiya nila upang mahuli.

 

Ang dalawang magkaibigan namang “riding in tandem” ang istilo sa panghoholdap ay nahuli din dahil sa post nila sa facebook. Sa kuwento ng ninakawang bagong uwing seafarer, naglilinis daw siya sa labas ng kanilang gate nang dumating ang dalawang nakasakay sa motorsiklo, walang takip sa mukha ang isa at palihim na tinutukan siya ng baril habang itinutulak papasok sa bahay nila. Minamanmanan na pala ang seafarer ng kung ilang araw dahil halos araw-araw itong nagpapainom ng mga kaibigan sa bakuran nila. May kontak pala ang mga kawatang “riding in tandem” sa lugar ng biktima at nabistong may pera dahil sa halos araw-araw na pagpapainom ng mga kaibigan. Natangay ang seaman’s book ng seafarer, mga dolyar na pang-deposito sana sa bangko, bagong palit na peso, mga alahas, mga cellphone pati ng sa kasambahay nila, at dalawang laptop na isinilid sa backpack na ninakaw din.

 

Kaswal lang na lumabas ng gate ang dalawang magnanakaw at sa malakas na boses ay nagpaalam pa kunwari upang marinig ng mga kapitbahay. Ang mga tao naman sa bahay na pinagnakawan ay nakagapos at may mga takip sa bibig. Makalipas ang ilang araw, sa kaba-browse ng biktimang seafarer sa facebook upang maghanap ng kaibigan, may napansin siyang larawan sa isang facebook at nang busisiin niya ay napansin niyang kamukha ito ng holdaper na walang takip sa mukha. Nakita rin ng biktima ang diver’s watch niya na suot naman ng isa. Nagyayabang ang nag-post sa pagsabing nasa isang  beach resort sila sa Zambales at nagsi-celebrate. Agad  humingi ng tulong sa pulis ang biktima at hinanap ang beach resort sa Zambales na binanggit ng mga kawatan sa facebook. Ang masakit ay “ facebook friend” pa pala ng biktima ang “pointer” o “contact” ng dalawang kawatan, at nakatira ilang kanto lang mula sa kanilang bahay, kaya pati ito ay hinuli rin.

 

 

The Harmful Effects of Modern Technology

The Harmful Effects of Modern Technology
By Apolinario Villalobos

There is no question to the purpose of man in continuously discovering new conveniences to make life more and more comfortable which is a noble quest. It is a pursuit that resulted to the fabrication of bullet trains, jet-propelled aircraft that defy speed, synthetic drugs that prolong life, long lasting gene-modified vegetables, and many more.

But because of the universal principle of negative and positive, the modern technology has likewise, brought forth harmful effects. The convenient “plastic money” – ATM and credit cards have become tools of the fraudulent in sacking bank accounts of the hapless. System-generated communications of banks that contain confidential account status, complete with figures and speedily printed for distribution to their clients via mail or courier service, oftentimes land easily into the hands of hackers. The latest scheme in the unscrupulous emptying of bank accounts involves the bold “skimming” of ATM cards.

The computer and internet shops have become the scourge of families and schools, as juveniles splurge their allowance at internet cafes and skip classes to be with their buddies in such hangouts. Instead of browsing their books, they become engrossed in exciting and violent internet games. They have also developed the habit of talking back to their parents who think twice before giving them hard-earned money to be spent in internet cafes. Meanwhile, social networks have become the venue of people with deteriorating values in lambasting online, unsuspecting people who do not deserve such treatment.

The governments, private institutions and individuals are not spared by the waylaid IT geniuses with their sporadic hacking activities – just for fun or for a fee. Some hackers earn by rumbling sites, although, some do the act just to prove that they can do it. On the other hand, some countries use hacking as a tool in sending warning to their “opponents” to behave or suffer more damaging actions.

The worst effect of modern technology, however, is the invention of grossly damaging tools for warfare that could swiftly annihilate lives in minutes. For instance, a single lethal bomb may just be enough in obliterating several adjoining cities from the face of the earth, with ease. The suffering of the population can even be prolonged by using cultured viruses released into the atmosphere of a country.

There goes our free will. The extent of our life, practically, depends on us. God gave us the freedom to choose, which is tantamount to saying that He cannot be blamed for anything that happens to us on earth. We are intelligent enough to know what is good or bad for us…but do we give such thought even just a few minutes of musing?