Ang Baha at Kapalpakan ng Gobyerno

Ang Baha at Kapalpakan ng Gobyerno

Ni Apolinario Villalobos

 

Ang nararanasang baha tuwing tag-ulan ay nangyayari sa buong kapuluan ng Pilipinas. Ang isa sa mga dahilan nito ay ang kalumaan ng mga drainage – maliit at puno na ng latak o sediments….yan ang sitwasyon ng Manila at mga lumang lunsod tulad ng Bacoor City, Imus City, Cainta, Taytay, Makati, at marami pang iba. Subalit maraming mga bagong barangay, bayan at lunsod ang binabaha dahil sa KAWALAN NG DRAINAGE SYSTEM.

 

Sa mapa at blueprint na batayan ng mga proposal sa pag-approve ng status ng local units upang maging barangay, bayan o lunsod, walang naka-indicate na drainage system. Ang nakalagay lang ay mga “zones”.  Dapat ay kasama sa blueprint ng barangay, bayan at lunsod ang sketch ng  DRAINAGE SYSTEM NA GAWA NA, HINDI DROWING LANG. Kung wala nito, dapat ay hindi aprubahan ng Kongreso ang pino-propose na status. Dahil sa kapalpakan na yan, maraming lunsod na palaging lubog sa baha, at kung magpagawa man ay wala pang effective na direction kung saan dadalhin ang waste water. Ang kapalpakan na yan ay hindi dapat isisi sa kasalukuyang nakaupong mga namumuno dahil minana lang nila ang problema.

 

Dapat ay gayahin ang sistema ng mga subdivision developers batay sa requirement ng mga ahensiyang may kinalaman sa housing program.  Bago sila makapagbenta ng mga lote, ang subdivision ay dapat kumpleto sa mga facilities tulad ng drainage system, electric posts, plaza, multi-purpose hall, basketball court at ang iba ay mayroon pa ngang chapel.

 

Kung magpo-propose naman sana ng isang sitio na gagawing barangay, dapat ay kasama ang territorial blueprint na nagpapakita ng mga kanal, manhole, at direksiyon na patutunguhan ng tubig – kung sa ilog man o sa lawa.

 

Kapag ipinanukalang gawing lunsod ang isang bayan at inaasahan ang pagdagsa ng mga investors na magtatayo ng restaurants, malls, hotels, at condo buildings, dapat ay mahigpit na ipatupad ang pagkakaroon nila ng malaking septic tank na siyang magsasala (strain) muna ng maruming tubig bago ito padaluyin sa drainage system.

 

Sa simpleng salita…KAPABAYAAN ANG DAHILAN NG MGA BAHA, NA LALO PANG PINATINDI NG MGA NAKATIWANGWANG NA MGA PROYEKTO, NA KARAMIHAN AY BASTA NA LANG INIWAN NG MGA CONTRACTORS DAHIL SA KAKULANGAN NG BUDGET.

Ang Ulan

Ang Ulan

Ni Apolinario Villalobos

 

Biyayang bigay ay ginhawa sa nanunuyong lalamunan

At nagpapalambot ng nagkandabiyak nang kabukiran

Pagbagsak nito sa kalupaan mula sa nalusaw na ulap

Dulot ay ginhawa’t pag-asa sa mga taong nangangarap.

 

Sa bawa’t patak ng ulan, may mga namumuong buhay

Nagkakaugat, sa lupa’y kumakapit at ayaw humiwalay

Sa pag-usbong ng mga ito’y luntiang paligid, dulot nila

Na sa iba pang nilalang sa mundo ang dulot ay ginhawa.

 

Subali’t kung minsan, kanyang pagdating ay may kasama

Hindi lang iisa, kundi dalawang masaklap na mga sakuna

Dilubyo kung ituring dahil may umiihip, malakas na hangin

At kung minsa’y baha na sa pag-agos, lahat kayang dalhin.

 

Ginagamit din kaya ito ng Diyos upang ang tao’y gisingin?

Mula sa kanyang kayabangan at sagad- butong pagkasakim?

Nararapat lang yata dahil kung wariin ay tila nakalimot siya

Sa Isang dapat ay pasalamatan…Diyos na naglalang sa kanya.

 

 

Ang Pagmamalasakit ay Hindi Lang Dapat Para sa Tao

Ang Pagmamalasakit

ay Hindi Lang Dapat Para sa Tao

Ni Apolinario Villalobos

Ang sabi ni Francis, ang santo papa ng mga Katoliko, dapat magmalasakit ang tao sa kanyang kapwa….maging compassionate. Sa opinion ko naman, hindi lang sa kanyang kapwa dapat magmalasakit ang isang tao. Lahat ng nilalang ng Diyos na may buhay, kahit nga ang mga walang buhay tulad ng kalupaan, kabundukan, karagatan, at mga ilog ay dapat pagmalasikatan. Kung ang may buhay ang pag-uusapan, dapat kasama ang mga halaman at mga hayop na malaking bahagi na ng buhay ng tao. Samantala, ang mga hayop na sinasabing nananakit o mababangis ay hindi papalag kung hindi sila pinapakialaman ng tao.

May mga taong mahilig mag-alaga ng mga “laruang” hayop o pet, lalo na yong may lahi,  hindi lang upang makaaliw sa kanila kundi upang maging palamuti din sa bahay. At, dahil mamahalin, ginagamit din silang palatandaan ng karangyaan ng isang tao. Nagagamit na rin sila ngayon bilang therapies o pampagaling ng sakit, lalo na ang mga psychological. Sa mga taong talagang taos sa puso ang pag-alaga, okey ito. Ang hindi tama ay ang ginagawa ng mga taong nanggagaya lamang dahil sa inggit sa ibang meron ng mga ito. Bibili sila ng mga nabanggit, subalit dahil likas na walang hilig talaga, ay napapabayaan kaya nagkakasakit hanggang mamatay.

Ang kapalaran ng mga halamang pampalamuti ay hindi nalalayo sa nabanggit na mga hayop na binili ng mga naiinggit sa kapitbahay, kaya napabayaan hanggang mamatay. May mga tao kasing dahil naiinggit sa malagong halamanan ng kapitbahay ay nagtatanim din ng mga ito sa bakuran upang mapantayan o malampasan pa ang nakikita sa kapitbahay. Subalit dahil wala rin talagang hilig sa tanim kundi naiinggit lang, ni hindi nila pinapansin ang mga halamang nagkakandalanta dahil hindi nila nadidiligan.

Ang mga kahayupan sa gubat at kalawakan ay ginagamit na target ng mga mangangaso, pampalipas ng oras lang nila, kaya maraming endangered species ang nawala na talaga. Bandang huli ay nagtuturuan ang mga NGO at pamahalaan kung saan nagkaroon ng diperensiya sa pagpapatupad ng alituntunin.

Ang ibang mga nature lovers kuno, tulad ng mga scuba divers, snorkelers, trekkers at mountaineers ay nagmamalaking mahal nila ang kalikasan. Subalit kung umakyat ng bundok ay nag-iiwan ng basura nila sa camping sites. Hindi man lang nila naisip na magbaon ng trash bags upang lagyan ng basura upang mahakot pagbaba nila, kaya maraming kabundukan sa Pilipinas, na ang mga trails ay maraming candy at biscuit wrappers, aluminum cans ng softdrinks, upos ng sigarilyo, satchet ng instant noodle, sanitary napkin at toilet paper. Ilang taon na ang nakalipas, ang Mt. Everest ay isinara ng kung ilang linggo upang malinisan ang mga trails at camping sites sa kapatagan hanggang sa tuktok na tinambakan ng mga empty oxygen canisters, mga bote, at iba pang klase ng basura.

Ang mga dalampasigan o beaches, tulad ng mga kabundukan ay nasasalaula din ng mga burarang nature lovers kuno at mga negosyante. Ang isang halimbawa ay isla ng Boracay na puno ng mga naglalakihang resorts at hotels na ang septic tanks ay tumatagas sa dagat kaya tinutubuan na ng mga lumot ang ilang dalampasigan, tanda ng pagkakaroon ng mikrobyo sa tubig-dagat. Hindi sapat ang sinasabing paghakot ng basura at sinipsip na dumi mula sa septic tanks at dinadala sa Caticlan, na ginagawa ng gobyernong lokal, dahil hindi naman perpektong nakakalinis ang mga ganitong mga paraan.

Ang mga bundok ay kinakalbo ng mga illegal loggers na ang iba ay mga gahamang opisyal ng gobyerno at ang iba naman ay dummy ng mga foreign financiers. Animo ay minamasaker nila ang mga kabundukan. Kaya tuwing tag-ulan, ang rumaragasang tubig mula sa kabundukan na nagdudulot ng baha sa kapatagan ay kulay brown o pula, na ibig sabihin, mga lupa silang hindi na napoproteksiyunan ng mga ugat ng mga kahoy o mga damo man lang. May mga yumamang iilan, subalit ang nagdusa ay libo-libong mahirap na mamamayan, at ang masakit pa, ay mga dayo ang yumaman!

Ang mga bigtime na mangingisda ay gumagamit ng makabagong mga instrumento na kumakayod sa sahig ng karagatan, kaya lahat ng madaanan ay tangay – mga korales na kung ilang milyong taon na ang gulang, mga maliliit na isda, at mga inahing isda na dapat ay mangingitlog pa lang.  Ang ilan pa ay gumagamit ng lason at dinamita, at itong mga tao ang may gana pang magtaka kung bakit nauubos ang mga isda malapit sa dalampisagan kaya wala na silang mahuli!

Ang tao pa rin, sa kagustuhang umasenso agad ay gumagamit ng makabagong teknolohiya para sa mga pagawaan. Gagamit ng langis upang magpaandar ng mga makina, at ang latak ay tinatapon sa ilog na dumadaloy hanggang sa dagat o lawa. Ganoon din ang mga nagmimina na ang latak ng kemikal na ginagamit sa paglinis ng namimina ay iniimbak sa mga reservoir subalit ang katatagan ay hindi mapagkatiwalaan, kaya pagdating ng panahon ay tumatagas rin kaya sinisipsip ng lupa na ang resulta ay pagkalason ng mga nakapaligid na bukal. Kung ipampaligo ang tubig mula sa mga ito, sakit sa balat ang dulot, lalo na kung gamitin sa pagluto na ang dulot ay tiyak namang kamatayan. Sa isang banda, ang usok mula sa mga pagawaan ay pumupunit sa kalawakan na dapat ay humahadlang sa tindi ng init ng araw na tumatama sa mundo.

Pagkagahaman at kawalan ng pagmamalasakit ang dahilan ng lahat ng mga nabanggit, at kakambal na yata ng tao. Walang mangyayari sa panandaliang pagsasantu-santohan upang makapagpakita ng pagmamalasakit dahil sinabi ng santo papa. Kailangan nating maging consistent o tuluy-tuloy sa pagpapakita ng malasakit. Paanong maisasakatuparan ito kung ang maayos na pagtapon nga lang ng basura mula sa bahay ay hindi nagagawa kaya naaanod sa mga ilog, dagat, at estero? Kaylan tayo magbabago?

Earthquake Occurrences in the Philippines

Earthquake Occurences in the Philippines

By Apolinario Villalobos

The Philippines is within the Pacific seismic belt and “ring of fire”. This fact made the archipelago a literally explosive nation in Asia.

In 1937, Manila was rocked by a severe earthquake that destroyed many buildings in the commercial district. In August 2, 1968, another earthquake occurred violently that an apartment building collapsed, killing hundreds of people.

In June 3, 1868, a violent earthquake caused destruction to the Manila Cathedral and hundreds of buildings and homes. The Visayas and Mindanao islands were rocked by a series of destructive earthquakes in April 1, 1955, ranging from Intensity 3 to Intensity 8, and consequently, hundreds of lives were lost in areas around Lake Lanao.

The most destructive earthquake so far, that had the most disastrous aftermath, struck Mindanao in August 17, 1976 with an intensity that marked the gauge at 8. The earthquake caused a massive tidal wave that left 90,000 people homeless, 3,000 dead, and 3,000 missing. Millions of properties were destroyed.

To date, Manila is so much concerned about the biggest occurrence of an earthquake, “The Big One” which based on historical facts the “cycle” indicates that it can occur anytime. Regular earthquake drills are being conducted in public places such as malls and government buildings, as well as, schools and offices. Warnings have already been sounded off to those who are residing right above the fault line. The Phivolcs has also printed guidelines and a map that indicate the coverage and extent of the fault line.

Dapat Ituring na Leksiyon ang mga Karanasan sa Buhay…lalo na ang kahirapan

Dapat Ituring na Leksiyon ang mga Karanasan sa Buhay

…lalo na ang Kahirapan

Ni Apolinario Villalobos

Mahalagang matuto tayo sa mga kahirapang dinanas natin sa buhay. Mga leksiyon sila na dapat ay nagbubukas ng ating katinuan at tulong sa paggawa natin ng mga desisyon sa pagsulong. Ang sugat halimbawa ay nagpaparamdam sa atin ng sakit… ng kirot, upang matanim sa isip natin ang pag-ingat sa paggamit ng matatalim na bagay.

Kung nadanasan natin ang hirap kung walang madudukot na pera pagdating ng pangangailangan, dapat matuto tayong magtipid at magtabi. Huwag maniwala sa kasabihang, kapag nagtatabi ang isang tao, madali siyang dapuan ng mga karamdaman dahil may inaasahang panggastos. Ang mga taong nagsasabi nito ay gusto lang mangutang sa mga kaibigang nagtatabi ng pera!

Napakahirap na karanasan ang magkaroon ng maysakit sa pamilya kung walang perang pambili ng gamot at pambayad sa doktor. Isang leksyon ito na dapat ay magturo sa ating kumain ng mga pagkaing kahit mura ay masustansiya. At kung magkaroon ng pera, mainam na magtabi agad ng para sa ganitong pangangailangan upang hindi na makapangunsumi pa sa iba na tatakbuhan upang utangan.

Tungkol sa ganitong paksa, naalala ko ang usapan namin ng kaibigan kong may anim anak na nagtatrabaho sa ibang bansa. Kamamatay lang ng kanyang isang anak kaya lubog sila sa utang dahil tumagal sa ospital ang pasyente at may kaselanan pa ang sakit. Ganoon pa man, ipinagmalaki ng kaibigan ko na ang unang perang padala ng isa niyang anak ay ginamit niya sa kotse na ang buwanang hulugan ay mahigit dalawampung libong piso, pagkatapos niyang bayaran ang down payment na limampung libo. Kung susumahin, ang halaga ng sasakyan ay mahigit isang milyon. Ang una namang padala ng isa niyang anak ay pinambili ng malaking LED TV, at dalawang laptop para sa mga nakakabatang anak na parehong nasa high school, at inilipat daw niya sa private school. Subalit ang dalawang kumpareng inutangan niya para sa ginastos sa ospital ay hindi pa bayad!

Tinanong ko kung may plano siyang kumuha ng sariling bahay at lupa kahit maliit lang, upang makaalis na sila sa inuupahang maliit na bahay sa animo ay iskwater na lugar. Ang sabi niya ay saka na daw. Pabiro pa akong nagsabi na baka makalimutan niyang magtabi sa bangko, na sinagot pa rin niya ng saka na. Tinanong ko siya kung ano ang gagawin niya kapag may nagkasakit na naman sa kanila, na sinagot niya ng, “isasangla ko ang kotse, at ibebenta ang TV”. Para hindi na humaba ang usapan namin, sinabihan ko siya ng, “good luck!”. Sinagot naman niya ng “same to you…!”

Ang “magaling” kong kaibigan ay dating nagtitinda ng isda sa palengke subalit tumigil nang makapag-abroad ang dalawang anak. Ang kotse ay nakaparada sa tapat ng inuupahan nilang maliit na bahay.

The Filipino-Style of Democracy Today…inept and disastrous, enjoyed only by the few!

The Filipino-Style of Democracy Today

…inept and disastrous, enjoyed only by the few!

By Apolinario Villalobos

During the American regime, particularly under the Harrison administration, Filipinization of the government gained momentum. The effort of Harrison was criticized by the Americans who perceived the Filipinos as ill-prepared, hence, needed more “training” but the kind of a “hands off” not “hands on”, which means that they should not be given direct responsibilities, to give them time to better absorb the essence of democracy. Despite the criticisms, however, Harrison, allowed the Filipinos to have a taste of self-rule, though, with lesser control, until finally, they were left on their own.

The American Constitution was the basis of the country’s own. Except for the federal form of the American government, all other aspects of the democratic system were copied. Clearly now, while practically, the American democracy was embraced by the Filipinos, its essence was not absorbed suitably. The freedom granted by the Americans nurtured the much-abused Filipino-style of democracy which, in time, became deeply-rooted, making the resulting corruption, very difficult to eradicate.

Today, the result is devastating, as such kind of democracy, is replete with abuse, being founded on kinship, gratitude and friendship. The traditional practice which had been going on since the colonial days, was never eradicated, but just got worse during the time of Harrison. It was more prevalent, though, in the lower rungs of the political system, yet. Such practice was strongly observed by the Americans in general, that is why, the freedom given to the Filipinos was perceived by them to be “unripe” and untimely.

Overly nationalistic Filipinos proudly declare that it is better to be ruled by a corrupt Filipino leader than by a foreigner. Lately, at the rate that the Filipino leaders are drowning the country in the muck of never-ending foreign-granted debts, the country’s economy has become foreign-fueled, therefore dictated by them, too, to insure the return of their “investment” complete with interest! In other words, the Filipino leaders have become puppets to these foreign lenders, making the country still foreign-ruled in a way! So, where is nationalism in such kind of a situation?

No doubt, the country has entered the new era of economic colonization. And, hypocrite Filipinos play blind and dumb to this reality, pretending that the country is still enjoying the benefits of a strong democracy. That could be true, but only for those who are in control of the government, their families, kin, and friends. The present president is undoubtedly tolerant of his critics, but democracy is not just about that. Is there democracy in the uncontrolled yearly increase in tuition fees, worsening unemployment, job contractualization, illegal mining and logging behind which are politicians and favored foreigners, yearly soaring of prices of basic commodities, and pocketing of people’s money by corrupt government officials?

A suggestion is changing the form of government, by decentralizing it. In other words, why not give federalism, a try? The essence of democracy is still the nucleus of this system, but grumblings from those with different culture will be eliminated, because with the decentralization, they can have the opportunity of ruling themselves, though on a controlled capacity. And, with the shrinking of covered areas, operation of the “federal states” can be controlled more efficiently, minimizing at least, the occurrence of corruption.

Along this line, the successful autonomous region of the Cordillera has shown that it can be done, followed by the Autonomous Region for Muslim Mindanao which can be just enhanced for the sake of the Bangsamoro. A few more steps leading towards the creation of other regions throughout the country may result to the much-sought peace, albeit limited, due to the still prevailing pockets of insurgency and banditry. At the end, what the country will enjoy would indeed, be the true Filipino-style of democracy!

Ang Tubig at Hangin

Ang Tubig at Hangin

Ni Apolinario Villalobos

Ang tubig at hangin –

Bahagi ng buhay kung sila ay ituring.

Sa tubig ng sinapupunan nakalutang

Ang binhi ng buhay na sumisibol pa lamang

Na sa mundong lalabasa’y walang kamuwang-muwang.

Gaya ng tubig, ang hangi’y buhay din,

Nagpapatibok sa puso, nagpapapintig;

Ang sibol, nakapikit man, ito ay nakakarinig

Na animo  ay naghahanda na, paglabas niya sa daigdig.

Hangin ang unang malalanghap niya

Sa takdang panahong siya’y isinilang na,

At, sa kaguluhan ng mundo

Imumulat ang mga mata

Kasabay ng malakas niyang pag-uha.

Sa tigang na lupa, ang tubig ay buhay

Ito’y ulang bumabagsak mula sa kalawakan

Subali’t kapag lumabis na’t hindi mapigilan

Nagiging baha, pumipinsala sa sangkatauhan

Ganoon din ang hangin na dulot ay ginhawa

Basta ang ihip, huwag lang magbago ng timpla.

Baha at bagyo

Dulot ng tubig at hangin sa mundo

Hindi masawata

Kaya dulot ay matinding pinsala

Subali’t sana, kahit papaano’y maiibsan

Kung napangalagaan natin ang kalikasan

Na ating inalipusta nang ganon na lamang!

Negligence Plus Corruption Equals Disaster

Negligence Plus Corruption Equals Disaster
By Apolinario Villalobos

The latest fire disaster in Valenzuela that is now considered as the worst to date has again put under scrutiny how local governments units and government agencies operate. As expected, the ongoing investigation is hampered by appalling finger-pointing among parties concerned. With the glaring building violations committed by the owner of the factory, can’t the investigators at least start from that point? And, then go further by asking who conducted the inspection and made the recommendation for the issuance of the building permit? They can check also the negligence of the welder. Finally, proceed as to who issued, or better, signed the building permit? Why the owners of the factory are still scot-free, is also one big question, and there is no indication whatsoever that they are being investigated! How can the local government and the law enforcing agencies be that lenient and numb to the reality?

The latest disaster just confirms that the operating system of the government cannot be trusted as it is pockmarked with dishonesty, corruption and negligence. The latter happens when, in the processing of building permits, no follow-ups by government offices concerned are made for delayed submission of requirements that should be an alarming signal for fishy goings-on between the implementing personnel and the clients. Such negligence eventually results to the oversight – with folders containing incomplete required documents, and only when disaster occurs, do they recall having overlooked incomplete transactions….but, only after lives have been wasted!

Disaster drills, though, required are neglected for implementation by many companies. If ever pressed for the holding of such, they are done half-heartedly, so that employees fail to have a notion on what to do in case the real disaster occurs. Inspecting agencies that require them just shrug their shoulders and don’t give a damn. In some cases, approvals are even given in exchange for favors. In this regard, a friend who used to work as an inspection officer of a local government unit was able to buy a brand new car from this kind of endeavor. He honestly admitted that he resigned as he had been bothered by his conscience and suffered from sleepless nights.

With the onset of the school opening, we expect well-publicized and supposedly full blast “inspections” of dormitories and boarding houses for students. Expect too, the pronouncements of inspectors as regards the number of establishments that they ordered closed, to show the world that they are diligently doing their job – supported with photos. Allow two months or a little more and everything will be again back to “normal”. It is always like that. Do we then, have to continuously wonder and exclaim a big “why”, every time people are trapped and died in buildings without fire exit or with malfunctioning water sprinklers?

On the other hand and in all honesty, if the law on fire prevention and building safety will be implemented strictly, for sure, only a handful structures, from homes to commercial buildings will be left standing!

Ang Ulan

Ang Ulan

Ni Apolinario Villalobos

 

Biyayang bigay ay ginhawa sa nanunuyong lalamunan

At nagpapalambot ng nagkandabiyak nang kabukiran

Pagbagsak nito sa kalupaan mula sa nalusaw na ulap

Dulot ay ginhawa’t pag-asa sa mga taong nangangarap.

 

Sa bawa’t patak ng ulan, may mga namumuong buhay

Nagkakaugat, sa lupa’y kumakapit at ayaw humiwalay

Sa pag-usbong ng mga ito’y luntiang paligid, dulot nila

Na sa iba pang nilalang sa mundo ang dulot ay ginhawa.

 

Subali’t kung minsan, kanyang pagdating ay may kasama

Hindi lang iisa, kundi dalawang masaklap na mga sakuna

Dilubyo kung ituring dahil may umiihip, malakas na hangin

At kung minsa’y baha na sa pag-agos, lahat kayang dalhin.

 

Ginagamit din kaya ito ng Diyos upang ang tao’y gisingin?

Mula sa kanyang kayabangan at sagad- butong pagkasakim?

Nararapat lang yata dahil kung wariin ay tila nakalimot siya

Sa Isang dapat ay pasalamatan…Diyos na naglalang sa kanya.   

 

 

The Limitations and Arrogance of Man

The Limitations and Arrogance of Man

By Apolinario Villalobos

Lately, the series of disasters involving the “creations” of man is a manifestation that with all his limitations, he cannot pretend to be God. Add to this the human justice that is blind, and what do we get? Distress without end!

Mechanical is how man’s creations can be aptly described – relying on programs and mechanisms that have limited capability, as expected, because their “creators” are likewise with the same limitation. The latest mishap that left no trace, the Malaysia Airline disaster, is sending a signal that is supposed to jolt us into the reality that man is not a supreme being, just because he could make airplanes fly, launch satellites into space, or send robot to another planet.

On the other hand, third world countries are at the mercy of powerful ones that exploit their poverty and martial weakness. The United Nations that should have been the marshal of member countries seems helpless in the face of territorial grabbing being made by well-equipped and more densely populated such as in the case of China that has more lives to spare in the name of patrimonial loyalty and has bulkier fleets of equipment for human annihilation . As exploited small nations are beginning to bond, many doubt if peace can be maintained in the disputed Asian region even if the United States that has the habit of playing mediator will blow its whistle.

Turning on the natural disasters, with calamities happening practically in all parts of the world, those with still a bit of faith in God browse the pages in the Bible about flood, fire and others. It seems that the Armageddon that the bible says as a single sweeping act of God to rid the world of evil, is happening now, though in a series of events and in pockets of areas.

What are happening around us should be considered as eye openers, however, despite all those, the arrogance of man hinders him from accepting his limitations as a finite mortal.