Tsaa

Tsaa

Ni: LOUIE JOHN M. SALDA

Habang akoy umiinon ng mainit na tsaa,
Akoy napaupo sa aming bakanteng sala.
Halimuyak ng mga magagandang bulaklak sa labas,
Dalay kasiyahang walang katumbas.

Sa aking pag-inom,
Ako’y may kakaibang napansin.
Ako’y may hinahanap na panlasang kaibig-ibig,
Sa kakaisip ko ay aking napagtanto,
Kulang ito sa kalamansing nasa harap ko.

Ang bawat patak ng kalamansi dala ay ligaya,
Sa bawat higop dala ay habag.
Oh anong tuwa ko habang ikay iniinom,
Dahil napawi ang pighati ng damdaming sawi.

Ako ang tsaa at ikaw ang kalamansi,
Kung ika’y wala ay walang kasing-pait.
Buhay ko’y sadyang nagpupumilit,
Na ikaw ang hanap kahit gaano kasakit.

Bakit ngaba ika’y inibig,
Na ako lamang ang may alam sa aking pag-ibig.
Tila sadyang mapagbiro itong si tadhana,
Dahil puso’t isip ikaw ay laging hanap hanap.

Alam kong ikaw ay may mahal at ibang gusto,
Bakit di mo na lng ako prangkahin ng diretso.
Wag ka ng mag-aksaya ng paanhon na hanapin ako,
Dahil alam kong di ako ang tasa ng tsaa mo.

Tanggap ko na siya ang iibigin mo,
Sana siya ay mamahalin at iingatan mo.
Di bale na lng akoy paiyakin mo,
Huwag lang tumulo ang luha nya ng dahil sayo.

Dito ko na lang idadaan sa aking tula,
Mga salitang di ko maibigkas.
Tawagin mang akong BITTER ng iba,
Ako ay di na aasa para huwag matawag na HOPIA.

Sadyang Hind Ako (Indi Gali Ako)

Sadyang hindi ako

By Louie John M Salda

(Indi Gali Ako)

Translation by ABV

Ang aking lubos na kaligayahan,

ay napalitan ng mapait na karanasan.

Mula ng ako’y iyong iwan at saktan,

ng iyong pusong sadyang salawahan.

(Ang kalipay ko tani nga matuod

Sa mapait nga kalisod ini nalunod

Halin sadtong nagbiya ka sa akon

Daw nadunot na akon tagipusuon!)

Sa tuwing ika’y namamasdan,

bumabalik ang hapdi ng nakaraan.

Pagkat ako’y lubusang iniwan,

sa ere ng walang kaalam-alam.

(Kon kis-a nga indi gid malikawan

Nga makita ka, nagabalik ang tanan

Kay daw sa ano bala ikaw nagbiya

Sa akon nga maskin wala sang sala!)

Tila sadyang mapagbiro ang tadhan,

tayo ay sadyang pinagkikita.

Ngunit puso mo’y walang kasing tigas.

Ni kahit pangalan ko ay di mo mabigkas.

(Masakit kay daw ginahampangan

Ang ginabatyag, sang kapalaran

Kay maskin pirmi pa magkit-anay

Indi ka man lang makasiling “hi!”.)

Hanggang saan susukatin?

Hanggang kailan bubuhayin?

Ang puso kong ikaw lng ang hiling,

Sana pag-ibig ko ay iyong dinggin.

(Ang pagsukat, asta diin makadayon?

Mabuhi pa ayhan ining tagipusuon?

Tagipusuon nga ikaw ang ginapangita –

Tani pamatian mo, akon nga palangga!)

Sadyang hindi ako!

Ang laman ng puso mo!

Ikaw nga ay lubusang ngbago.

Sana’y malama’t maisip mo,

Na ikaw ay minahal ko ng husto.

(Indi gali ako….!

Unod sang kasingkasing mo!

Indi na ikaw ang akon nakilala

Pero itanom gid sa imo hunahuna

Sadto pa, ikaw gid…akon palangga!)