The Barangay Grino of Tacurong

The Barangay Griῆo of Tacurong

By Apolinario Villalobos

 

The Barangay Griῆo was formerly known as Gansing that lies at the boundary shared with the town of Lambayong, formerly, the gateway of settlers from Visayas who settled first in what is now known as New Passi before spreading out to other parts of the once sparsely populated areas that include Tantangan, highlands of Magon and Tacub, and the lowlands of Tacurong. The area was thickly covered with talahib, talisay, cogon and “enyam” (bignay}. Among the pioneer families that settled in the area is the Griῆo, whose patriarch was the late Dr. Manuel J. Griῆo. As he found the land promising, he invited friends in Iloilo to join him. Soon, others who came from Negros also came. Accordingly, the first classes were held in a “bodega” (warehouse) of the Griῆo family where about 50 pupils were taught, and one of the teachers was Ernestina Davala-Alvarez.

 

Today, Griῆo is a flourishing barangay with the expanse of fertile land shared by rice fields and African palm plantations. Observably, the barangay has a well-maintained system of irrigation canals that provide sustenance to the plantations. It is also among the barangays of Tacurong where Christians live peacefully with Muslims.

 

The barangay has two Catholic chapels, the Immaculate Conception (main) and San Isidro Labrador, both situated along the highway. According to one of the lay Catholic leaders, the parish priest of the Our Lady of the Candles of Tacurong officiates the Mass during the first and last Sundays of the month. The two Muslim communities have their own respective mosque.

 

The barangay has an elementary school, the Dr. Manuel J. Griῆo Memorial Central School and a high school, the Virginia F. Griῆo Memorial National High School which has facilities for the senior students of the K-12 educational program of the government. The most popular courses of the senior high school are electronics, welding, cookery, masonry, and hotel housekeeping.

 

When I went around the barangay, I was fortunate to have been driven on his tricycle by Fernando Gulac, the CVO Unit Commander of Barangay Griῆo whose chairman is Romeo Panes.

 

Charlie Kris Limbong…16 years old, nagtitinda para may panggastos sa pag-aaral

Charlie Kris Limbong…16 years old, nagtitinda para may panggastos sa pag-aaral

Ni Apolinario Villalobos

 

Si Kris ang binanggit ko noong anak ni Bai Weng na nai-blog ko, at polio victim sa murang gulang pero nagsikap upang mamuhay ng normal hanggang makapag-asawa. Siya ang binanggit kong nagtitinda ng “walis tambo” tuwing Sabado at Linggo upang may panggastos sa pag-aaral. Dahil sa kahirapan sa buhay, patigil-tigil ang kanyang pag-aaral. Sa kabila ng lahat ay sinikap niyang matapos ang elementarya at ngayon sa gulang na 16, siya ay nasa First Year High School na ng Virginia Fajardo. National High School. Third Honor ang nakuha niya nang magtapos ng elementarya.

 

Noon ko pa gustong makilala si Kris kaya papunta-punta ako sa puwesto ng kanyang nanay na si Bai Weng upang matiyempuhan sana bago siya maglibot sa palengke at commercial area ng Tacurong upang magbenta ng “walis tambo”. Nagulat pa ako nang malaman ko na nakakarating pala siya sa Isulan para lang magtinda ng walis. Sa pagkakuwento ng kanyang nanay, hindi na umaasa sa kanila si Kris dahil pati toothpaste at sabon niya ay siya na rin ang bumibili mula sa kanyang kinikita.

 

Nang muli akong mamasyal sa puwesto ni Bai Weng ay hindi ko alam na siya pala ang kumakain ng kaning tutong at ang ulam ay kaunting burong isda. Akala ko ay kostumer na estudyante. Narinig ko pa siyang sumabay sa awit na naririnig mula sa isang radio at napahanga ako sa ganda ng kanyang boses. Nang maghanda na siyang umalis at inabutan ni Bai Weng ng isang plastic bag na may mga tsitserya ay nagtanong ako kung saan niya ititinda. Nang sumagot na sa eskwela ay biglang pumasok sa isip ko na baka siya ang sinasabi ni Bai Weng na anak niyang “negosyante”….siya nga!

 

Sa tuwa ko ay kinunan ko agad silang mag-ina ng retrato at hiningan ng pahintulot upang mai-blog…pumayag naman. Ayaw daw niyang galawin ang naipon niyang pera dahil gagamitin niya sa mga gastusin sa paaralan. Ang kikitain niya mula sa mga ititindang tsitserya ang gagamitin  niya para sa mga agaran o immediate niyang pangangailangan. At, kailangan pa daw niyang bumili ng isa pang pares ng pantalong uniporme. Dahil uuwi pa siya sa Griῆo ay hindi ko na  masyadong inabala, subalit, nagkasundo kaming magkikita uli sa puwesto ng kanyang nanay.

 

Kung ang ibang kabataang Pilipino ay tulad ni Kris, sana ay walang gaanong problema ang ating bansa. Mapalad din ang mga magulang ni Kris sa pagkaroon ng mga anak na responsable dahil lahat silang magkakapatid ay walang bisyo.

 

Kris and Bai Weng