Si Duterte at ang Tatlo niyang “Masugid” na Kritiko Kuno

Si Duterte at ang Tatlo niyang “Masugid” na Kritiko Kuno

Ni Apolinario Villalobos

 

Kailangan ng bawa’t bansa ang “fiscalizer” at ang lider naman ay “critic”, pero dapat pakaisipin ng bumabatikos kung gaano “kadami” ang makikinabang sa gagawin niya kung ihahambing sa ginagawa ng lider para sa buong bansa. Hindi lahat ng ginagawa ng isang lider ay sinasang-ayunan ng LAHAT kaya may kasabihang “you cannot please everybody”. Subalit kung seguridad at kapakanan ng NAKARARAMI ang nakasalalay, bakit kailangan pang MAMBULABOG ANG MGA DETRACTORS?…MAY SUGGESTION BA SILANG NASUBUKAN NANG EPEKTIBO?

 

May mga paraan upang ipakita ng “opposition” sa mga mamamayan na sila ay aktibo, hindi lang sa animo ay personal nang pagbatikos sa isang lider. Kung wala rin lang “laman” o kabuluhan ang binibitiwan nilang mga salita….TUMAHIMIK NA LANG SILA DAHIL LALO LANG SILANG LUMULUBOG SA KUMUNOY NG KAPALPAKAN.

 

ANG TINUTUKOY KO AY ANG GINAGAWA NINA TRILLANES, HONTIVEROS AT DRILON KAY DUTERTE…AT IBA PANG NAKALIMUTAN KO ANG MGA PANGALAN DAHIL MGA WALA NAMAN SILANG BINATBAT DAHIL SA KABOBOHAN NILA!

 

Kung tungkol sa droga ang pag-uusapan, walang binatbat sina Trillanes, Hontiveros at Drilon kay Duterte na sa pagiging mayor pa lang ng Davao ay marami nang karanasan tungkol sa bagay na nabanggit. Ang tatlo, kahit sa Maynila nakatira ay malamang nakatuntong lang sa Tondo kung panahon ng kampanyahan para sa eleksiyon at may kasama pang sangkaterbang mga alalay at bodyguards.

 

Kung tungkol sa Martial Law sa Mindanao ang pag-uusapan, walang karapatang magsalita ang tatlong nabanggit na nagpapakatalino kuno…. dahil hindi sila taga-Mindanao kaya hindi nila nadadanasan ang mga nangyayari lalo na ang banta ng kaguluhan sa Marawi na ginawa ng Maute group. Kung magkagulo sa Mindanao, ang tatlo ay walang pakialam dahil sa Maynila sila nakatira.

 

Ang dapat sagutin ng tatlong nabanggit ay kung mayroon bang maaaring pumalit kay Duterte. Isa ba sa kanilang tatlo?…si Pnoy Aquino uli”….si Gloria Arroyo uli”?….si Lacson?….si Cayetano?…si Poe?…si Robredo?

 

ANG GUSTO KO AY SI SARAH DUTERTE!

duterte and sarah

Advertisements

Ang Minimithing Pagbabago (Tula para kay Rodrigo Duterte at Sambayanang Pilipino)

ALAY KAY RODRIDGO DUTERTE AT SAMBAYANANG PILIPINO

 

 

ANG MINIMITHING PAGBABAGO

ni Apolinario Villalobos

 

Kay daling sambitin, katagang “pagbabago”

Marami ding kahulugan ang tukoy nito:

Ugali na maaari pang pasasamain

O kabutihan na lalo pang paiigtingin;

Di kaya’y pagbago ng tinatahak na landas

Na maaaring patungo sa magandang bukas

O di kaya ay tungo sa maahas na palanas!

 

Makakamit lang ang minimithing pagbabago

Kung may pakikipagtulungan ang mga tao

Dahil sila rin ang dahilan ng mga pagsisikap

Upang makamit ang matagal nang pangarap;

Kaliwa’t kanang batikos ay hindi inaalintana

Dahil nasimulan nang isulong ang isang panata

At paninindigan sa ngalan ng napariwarang bansa!

 

MABUHAY ANG SAMBAYANANG PILIPINO AT SI DUTERTE!

 

Life and Writing

Life and Writing

By Apolinario Villalobos

 

Life and writing are similar as regards their inception, midsection, and culmination.

 

There is pain felt when the womb pulsates as a new life therein tries to manifest itself. There is pain, too, in the head of the writer that throbs with effort as he struggles how to start a composition or poem with an appropriate opening sentence.

 

Relief is felt by the mother when the bundle of new life finally makes it out to enjoy its firs whiff of air. Relief is felt, too, by the writer as the first word comes out of his head to trigger the avalanche of more words that shall comprise a literary expression.

 

As the child grows to enjoy life, he or she is guided by the parents, institutions and established norms so that he or she becomes a virtuous member of the society. On the other hand, as the writer progresses, set norms and ethics, as well as, his own style guide him to ensure that the outcome of his effort becomes satisfactory and relevant.

 

In life, it is not easy to “call it quits”, especially, as one enjoys every minute of it. But the onset of death cannot be prevented as it may occur unexpectedly due to an accident. Normally, though, it should come with old age or disease. The writer, meanwhile, has to allow a ‘twist” to conclude what he is doing. Or, gracefully allow the avalanche of words to be exhausted naturally…to spell the end.

 

To sum it up… as with life, writing may also be difficult, BUT CAN STILL BE ENJOYED.

 

 

Ang Self-Destruction ng Mga Tao

Ang “Self-Destruction” ng Mga Tao

Ni Apolinario Villalobos

 

Kahit hindi giyera ay nagkakamatayan sa mundo dahil ang mga tao ay…

 

  • Nagpapatayan sa inggit.
  • Naghahalo ng chemical preservatives kuno sa mga de latang pagkain.
  • Nagi-spray ng mga gulay at prutas.
  • Nag-aabono ng mga pananim na sumisipsip ng nakakalasong kemikal.
  • Gumagawa ng mga gamot kuno na nakakamatay din pala.
  • Gumagawa ng mga gadgets na ang radiation ay nakakamatay din pala.
  • Nagiging cannibal dahil sa inggit kaya nagkaroon ng kantiyaw sa Ingles na “eat your heart out”.
  • Gumagawa ng mga sasakyang mabilis na inzaabuso ng mayayabang.

Hindi Magandang Pakinggan ang “Nakakainggit Ka”

Hindi Magandang Pakinggan ang
“Nakakainggit Ka”
Ni Apolinario Villalobos

 

Dapat ay tanggalin sa talaan ng pansariling expression ang, “nakakainggit ka” dahil lumalabas ang saloobing inggit, kahit pa sabihin ng nagsambit na ito ay biro lang. Kapag nakikipag-usap sa taong umasenso sa tamang paraan kaya naging mayaman, dapat ang sabihin sa kanya ay, “ang galing mo!…tutularan kita!”, o di kaya, “sana ay tumuluy-tuloy ang pag-asenso mo”, o di kaya, “turuan mo naman ako ng paraan”. Kapag nagkataong ang kausap mo ay talagang may layuning inggitin ka, pinasaya mo lang siya kapag sinabihan mo ng, “nakakainggit ka”.

 

Maraming taong basta na lang naiinggit sa iba. Sila ang mga tipong ayaw makakita ng mga taong masaya dahil sa tagumpay na tinamo ng kanilang kapwa. Meron ding ang gusto ay sa kanila mapunta ang lahat ng biyaya at ang iba ay walang karapatang magkaroon kahit isang piraso nito. Sila ang mga taong walang hangganan ang pagka-sakim kaya lahat ng paraan ay ginagawa upang ang iba ay hindi magkaroon ng pagkakataong magtagumpay.

 

Ilan na ang nakausap kong nagsabi sa akin ng “nakakainggit ka”. Ang iba ay diretsahan kong sinasabihan ng “magsikap ka…..huwag mainggit”. Pero ang ibang pasaway na ayaw paawat sa pag-uusisa ay binabara ko ng, “gayahin mo ako na isang illegal recruiter, nagbebenta ng shabu at bugaw pa…at kung minsan ay holdaper at kidnaper pa, depende sa mood”. Mula noon nginingitian na lang niya ako tuwing magsalubong kami…siguro ay hindi na siya nainggit dahil sa iba’t ibang uri ng “trabaho” ko….sa panaginip.

Ang Tiwala sa Sarili

Ang Tiwala sa Sarili

Ni Apolinario Villalobos

 

Kung may isang pinakamalakas na sandata ang isang tao, ito ay ang tiwala sa sarili. Hindi ito pumuputok tulad ng baril, hindi rin sumasabog tulad ng bomba. Hindi ito nakakasugat tulad ng patalim, at lalong hindi ito  sibat o palaso na nakakatusok sa katawan.

 

Mula sa puso kung saan ay nanggagaling ang lakas, dumadaloy ito patungko sa utak upang maging gabay ng tao kung ano ang nararapat niyang gawin sa pagharap sa mga unos ng buhay – mga pagsubok, upang hindi agad tumiklop ang kanyang mga tuhod kung panghinaan siya ng loob.

 

Pinatunayan ng kasaysayan na kung minsan, hindi kailangang may malaking katawan upang manaig sa katunggali, tulad ni David na isang maliit na tao, subalit dahil sa tiwala niya sa sariling nagbigay sa kanya ng tapang ay napatay niya si Goliath.

 

May mga tanyag ding lider na maliliit subalit ginagalang ng mga tauhan at kinatatakutan ng mga kalaban, tulad ni Alexander the Great, Hitler at Napoleon Bonaparte, iilan lang na mababanggit ko. Si Ferdinand Marcos ng Pilipinas ay hindi rin gaanong malaki, kaya itsinismis pang gumagamit daw noon ng “elevator shoes” upang mabawasan ang diperensiya ng taas nila ni Imelda. Lahat sila ay may malakas na tiwala sa sarili kaya nagtagumpay sa kanilang mithiin…subalit hindi nga lang para sa kabutihan ng nakararami dahil naging mga diktador, maliban lang kay Alexander the Great.

 

Si Mother Theresa, na ngayon ay isa nang santa, ay mula’t sapol may malaking tiwala sa sarili dahil alam niyang ginagabayan at inaalalayan siya ng Diyos. Siya ay may taas lang na lampas kaunti sa apat na talampakan na lalong pinababa ng kanyang pagkukuba dahil sa diperensiya niya sa likod. Sa kabila niyan, hindi siya natatakot na pumasok sa mga lugar ng iskwater.

 

Maraming nagtapos sa kolehiyo na valedictorian o may iba pang mataas na karangalan, subalit dahil sa kawalan ng tiwala sa sarili ay hindi nagtagumpay sa buhay. Natalo sila ng mga nagtapos kahit sa markang “pasang awa”, subalit may malakas na tiwala sa sarili, kaya malayo ang narating sa buhay.

 

Yong isang Pilipinang singer na galing sa General Santos, na bilib sa kanyang kahusayan sa pagkanta ay nagpilit na gumawa ng paraan upang makilala. Kaya basta may madaanang libreng videoke sa mall na pwedeng kantahan, banat lang siya ng banat sa pagkanta hanggang sa matiyempuhan ng isang blogger, kaya nai-post siya sa you tube habang bumibirit…naging viral tuloy sa internet. Ngayon, international singer na!

 

Sa may mga mukhang hindi pang-pelikula o TV, ang kunswelo ay pag-isip na marami ang may ganyang mukhang “pambihira”. Dapat isipin na kung walang pangit, wala ring maganda o guwapo dahil walang magagamit na batayan o  paghahambingan. Kaya, dapat ay may malakas na fighting spirit ang lahat ng tao, ano man ang hitsura ng mukha! At isipin lang palagi na walang ginawang pangit ang Diyos. Ang kapangitan ay tao rin ang nagdi-develop tulad ng pagiging korap kung nasa pamahalaan na at nasilaw sa pera, kaya tuloy pati mga bata ay gusto nang maging government official!…yan ang tiwala sa sarili na negative!

 

Totoong mahirap ding magpakita ng tiwala sa sarili na sa tingin ng iba ay pagiging “presentado” o “presentada”. Kaya ang kailangan talaga upang magawa ito ay magkaroon ng lakas ng loob at  kapal ng mukha….o mag-santabi muna ng hiya. Dapat nating alalahanin na malaking sagutin sa Diyos ang hindi paggamit ng anumang kagalingang ibinigay niya sa atin, lalo na kung ito ay para rin sa kapakinabangan ng iba. Sa madaling salita…bigyan natin ng pagkakataon ang ating sarili, at huwag tayong madamot sa pakikibahagi ng anumang talento na meron tayo.

 

Paalala lang: dapat makinig sa sasabihin ng iba na huwag nang maglakas-loob na kumanta halimbawa, kung bukod sa wala sa ayos ang boses, ito ay makakapagpatilapon lamang ng tutule at makakabasag ng eardrum ng ibang tao. At kung magpipilit pa, yan ay pananakit na ng kapwa, isang bagay na ayaw ng Diyos na gawin natin.

 

Top Amazing Places to Visit in Himachal Pradesh in Winter

PALAMPUR PANORAMA

  1. Khajjiar

    Khajjiar

    Why to visit in winters – Khajjiar otherwise known as India’s Switzerland is famous for its beautiful landscape and aura. Welcome this winter by visiting the best place in Himachal at Khajjiar and also experience the unique snowfall.

    What to do – Visit to Golden Devi temple, Trek on Rohtang pass, Solang valley, visit Manu temple, go to Sankat Mochan temple, Jakhu temple, IIAS

    What to see –The most amazing thing to see here is the Khajjiar Lake, smell some deodar trees in this small meadow, and explore the pristine beauty of this lake by strolling around those small ponds.

  2. Manali

    Manali

    Why to visit in winters – Manali is one of the best places to visit in Himachal Pradesh in winter to see winter film shoots, or to paraglide or to raft or trek.

     What to do – Paragliding at Manali or Zorbing on the green slopes of…

View original post 1,383 more words