Ang Pagpapalaganap ng Pananalig o Pananampalataya

Ang Pagpapalaganap ng Pananalig o Pananampalataya

(tungkol ito sa “chain prayer” at iba pa)

Ni Apolinario Villalobos

 

Maraming paraan ang maaaring gamitin sa pagpalaganap ng pananalig o pananamapalataya sa Diyos. Subali’t magandang gawin ito sa paraang walang karahasan o pamimilit.

 

Ang isang halimbawa ay ang ginagawa ng ISIS sa Gitnang Silangan na gumagamit ng dahas upang maisakatuparan ang hangad nilang mapalawak ang pamumuno ng “Islamic Caliphate”. Inabuso din nila ang tunay na kahulugan ng “jihad” na ginamit nilang pangbalatkayo sa pulitikal nilang layunin.

 

Ang iba naman ay gumagamit ng “literal” na kahulugan ng mga sinasabi sa Bibliya upang ipakita na malawak na ang narating sa kababasa ng nasabing libro. Hindi man lang nila naisip na ang Bibliya ay may iba’t-ibang bersiyon na ginagamit ng iba’t- iba ring relihiyon. Ang matindi pa nga ay ang sinadyang pagkaltas ng ibang bahagi ng nasabing libro upang umangkop sa layunin ng mga namumuno ng relihiyon.

 

May mga taong sumasampa sa mga bus at jeep o di kaya ay nagtitiyagang magsalita sa matataong lugar tulad ng palengke. Ang iba naman ay naghahanap ng makikinig sa kanila kaya umiistambay sa mga mall at liwasan o park tulad ng Luneta. Karamihan sa kanila ay nag-resign sa trabaho upang bigyan ng halaga ang “nararamdaman” daw nilang utos sa kanila ng Diyos, kaya ang resulta….pagtigil ng pag-aaral ng mga anak, at kagutuman ng pamilya. Ang mga nasa palengke naman ay matiyaga din, at kadalasan ay grupo sila – habang ang isa ay nagsasalita o kumakanta sa harap ng mikropono, ang mga kasama naman niya ay nakakalat hanggang sa paligid ng palengke na hindi na abot ng loud speaker, lumalapit sa mga tao habang may hawak na lagayan ng “donation”.

 

Noong wala pa ang computer, ang tawag sa daluyan ng teknolohiyang hatid ng radyo at telebisyon ay “air wave”. Ngayon naman ay may mas malawak na daluyang kung tawagin ay “cyberspace”. Kung noon ay may “air time” na binabayan ang mga maperang pastor na kung tawagin naman ay “block timer” upang magpalaganap ng mga salita ng Diyos ayon sa kanilang paniniwala, ngayon ang napakasimpleng gagawin lang ng isang tao ay magbukas ng facebook account, at presto!…mayroon na siyang venue, o outlet, o labasan ng kanyang mga saloobin.

 

Ang “facebook” naman ay para lang sana sa mga larawan ng mga magkaibigan upang maipakita nila ang  aktwal nilang hitsura o mga ginagawa lalo na ng pamilya, na maaring samahan ng maikling bagbati. Subalit dahil nakita ang lawak ng inaabot ng facebook, naisip ng mga may malakas na pananampalataya na magpalaganap ng kanilang paniniwala sa pamamagitan ng paglagay sa “frame” ng mga dasal na ginamit sa “chain” o tanikala upang marami ang marating na kaibigan. Ang nakasama ay ang “babala” o warning na kung hindi ipagpapatuloy ng nakatanggap ay may mangyayaring sakuna o kamalasan sa kanyang buhay. Ang mga may mahinang pundasyon ng pananalig ay natataranta at natatakot dahil kung minsan ang natatanggap nila ay may warning na  “dapat ay sa 50 na kaibigan” ipaabot. Kaya ang mga kawawang nakatanggap na ang kaibigan sa facebook ay wala pa ngang 10 ay  hindi na magkandaugaga sa paghanap ng iba pang tao kahit hindi gaanong kilala upang umabot lang 50 ang kanyang padadalhan! Ang iba ay hindi makatulog dahil dapat daw ay ikalat ang dasal sa loob ng 24 na oras!

 

Sa isang banda, hindi dapat ipinipilit ang pagyakap sa isang paniniwala na mula’t sapul ay ayaw ng isang tao. Hindi dapat idaan sa “chain prayer” ang pagpapalaganap ng pananalig sa Diyos, kung mismong ang nagpadala ay hindi rin gumagawa ng dapat gawin ayon sa dasal na ikinakalat niya. Paano kung ang pinadalhan ay bistado ang ugaling masama ng nagpadala? Alalahaning hindi nakokontrol ang ganitong uri ng pamamahagi o sharing at hindi maiwasang magkakabistuhan ng ugaling “plastic”. Ang mangyayari niyan, baka libakin pa ang nagpada ng “chain prayer”, ng mga pinadalhan niya dahil sa kanyang pagkukunwari. Yan ang dapat pag-ingatan sa paggamit ng “social media” tulad ng facebook.

 

At, ang pinakamahalaga….dapat alalahaning, mas malakas ang internet sa “itaas”….iba ang gusto ni Lord na mangyari, ang ipakita sa gawa at kilos ang mga Salita Niya, hindi ipakalat sa facebook na may kasamang pananakot….dahil marami nang taong pagod sa mismong pananakot ng ibang relihiyon na ang gagawa ng masama ay “mahuhulog sa nag-aapoy na impyerno”!

 

Aggressive and Violent islamic Expansionism Poses Threat to World Peace…a caution to the Philippines

Aggressive and Violent Islamic Expansionism

Poses Threat to World Peace

…a caution to the Philippines

By Apolinario Villalobos

There is nothing wrong with all kinds of religion or cults, for as long as tolerance and respect among the faithful are observed. If there is no violent or aggressive attempt of conversion, I do not think that animosity shall be developed among the parties concerned. Conversion should be done “indirectly” – through convincing actions by the advocates, to show others that indeed, their religion is worth embracing. People should be given a liberal option as to what faith they should follow. They should not be intimidated by force, or threatened with the nozzle of a gun.

Special reference is being made to the religious polarization of the world between Christian and Islamic faiths. Tension between the two has slackened after the Crusade era. But, it seems that even religion is following a cycle or giving truth to the adage that history repeats itself, as lately, an aggressive Islamic expansionism is on the rise, spearheaded by its extremist advocates. There is a global attempt today for the “restoration” of Islam as supposedly the world religion, and even an aggressive “expansion”, which to the layman could mean “mass conversion”.

Hugging cyber news pages are European countries that are under the pressure exerted by the influx of Muslim immigrants, purportedly victims of persecution in their countries of origin, particularly, Syria. And, there is even an appeal by the United Nations to the far-off Asian countries to “adopt” some of them. Some European countries, being nearest to the origin of these evacuees were the first to offer succor and accommodated the refugees. Unfortunately, these generous countries are now being rocked with unrest by the same beneficiary of sympathy, in the name of the latter’s Islamic faith. There is even a bold threat by a group of Muslims in Denmark that their host shall become the “first Muslim country in Europe”.

The extremist ISIS group has done more than enough destruction to the historic and Biblical countries that they occupied and fear to the rest that they plan to overrun. Will Europe suffer the same fate, as there could be Islamic terrorists who may have successfully melded with the so-called “refugees” who have been accommodated by sympathetic European countries? From Europe, will masquerading terrorists who may have successfully blended with authentic refugees creep their way towards Southeast Asia to muddle the harmonious and peaceful co-existence of Christians and Muslims?

While the Muslims are aggressive in their attempt to convert others, none of such drive can be observed among the Christians, especially, the Roman Catholics. The publicities being enjoyed by the Vatican because of the controversial new pope, Francis, should not be taken as an attempt to convert. In fact, there is an ongoing cleansing within the Roman Catholic community, as shown by the purging of erring church leaders, as well as, vehement reminders of the pope for his flock to follow the “Christian way”. Nothing about converting Muslims, Protestants, etc. is being done in any way. On the other hand, if the effort of the new pope is viewed by skeptics as a convincing “Christian act” of a Roman Catholic, it is up to them to decide if they want to jump over the fence and join the flock of Jesus.

In the Philippines, particularly, Mindanao, the Muslims and Christians are enjoying a harmonious and peaceful co-existence. The call for autonomy which many Filipinos deemed long overdue is more political and not a matter of religion. In fact, it is expected that the same clamor for political autonomy shall be raised by the rest of the regions as the system has been proved to be effective in the Cordillera Region, although, deemed necessary in the first place, due to the archipelagic make up of the country.

The Philippines is a clear manifestation of harmony if tolerance and respect among people with diverse culture and faith, are observed. In view of the threat that is now rocking some European countries due to aggressive religious assertion by Islamic fundamentalists, Filipinos should be more vigilant and help each other in maintaining a steadfast resistance against any religiously-hooded incursion that could be tainted with evil intent. Filipinos have stood united on a foundation of strongly- welded brotherhood that not even the corrupted political system failed to shake. This fervent show of steadfast conviction should send a warning to the evil-minded around the world, that the Philippines is not a breeding ground for  unrest under the cloak of religion that the misguided extremists plan to foment…as such attempt shall never and ever be tolerated!