Ginoyo Mo Ako

The Long Road Called Life

Nakita ko si brader

Nakatambay, nakaupo malapit dun

Sa may pader

Ng tindahan ni Aling Pasing

Na walang kasing sungit ‘pag bagong gising.

Hawak niya kanyang asul na plawta

Tumutugtog, nagpapalipas ng segundo;

ng oras, ng minuto.

Tinawag niya ako, kinawayan sa may kanto.

“Pst, halika, tutugtugan kita;

magaling ako, mahusay, lahat na.

Nakaikot na sa buong mundo,

Dinala ng musika ng aking munting instrumento.

Halika’t tutugtugan kita;

Dadalhin sa mga sulok na sinuyod;

Nilakad, nilibot;

Ng mga paang ang saplot ay walang iba kundi

samu’t saring dahilan ng aking lungkot.

Halika’t pag-ibayuhin natin ang mga nota

Sa nilikha at pinagyayaman kong piyesa.

Ikaw ang magiging melodiya,

Na magbibigay buhay

Sa patay at walang kabuluhang lirika;

Na magpapatunay na mayroon pang

Natitirang pag-asa

Sa luma at gasgas kong plawta.”

Lumapit ako, nag-akalang ika’y totoo.

Tumayo sa iyong tabi, suot ang aking ngiti

Sa may labi.

Humarap sa’yo, naghintay ng tunog…

View original post 64 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s