Taghoy ng Sangkatauhan at Inang Kalikasan

Taghoy ng Sangkatauhan at Inang Kalikasan

Ni Apolinario Villalobos

Noon, ang bigas kung bilhin, gatang ang sukatan

Ang sampung pisong dala, sangkaterba ang katumbas

Umaapaw sa dalang bayong- isda, gulay at panghimagas

Mayroon pang kapirasong karne ng baboy, o baka, o manok

Kaya sa mga tao, reklamo’y walang marinig, kahit na himutok.

Ngayon, ang isang libong pisong bitbit kung mamili

Hindi kailangan ang bayong, basta may maliit na supot –

Kasya na ang mga napamiling tingi-tingi, mga kakarampot

Sa palengke lang yan, dahil kung sa isang grocery ka pupunta

Sa halagang isang libo, ang mailalagay sa supot- nakakamangha!

Noon, mga pulis, sa pananamit pa lang ay bibilib ka na

Komportable’t maayos ang sukat, di parang suman sa ibus

Kaya sa habulan at bakbakan ay nakakaarangkada ng maayos

Di rin katatakutan sa gabi kung masasalubong kahit na sa dilim

Ngayon, may mga sangkot sa hulidap at pangongotong – mga sakim!

Noon ang mga kabataa’y ubod ng sipag, bait, at galang

Kusang nagmamano sa matatanda, namumupo, hindi suwail

Takot sa karahasan, ayaw humawak ng punyal o kahit na baril

Walang bisyong sigarilyo, alak, di babad sa kung saan-saang sulok

Di tulad ngayon, umaalagwa sa bisyo, umaalingasaw sa ugaling bulok!

Noon, kapita-pitagan ang mga mambabatas, sila ay tapat

Malinis ang kanilang hangarin, listo sa pagtupad ng tungkulin

Kagalang-galang sila kaya ang pagdudahan sila, hindi mo iisipin

Di tulad ngayon, pabantutan sila, pahabaan din ng buntot at sungay

Sa kademunyuhang ginagawa sa bayang walang tigil, walang humpay!

Noon, karagatan ay hitik sa buhay, bahid ng dumi ay wala

Mga isda ay malusog, mga laman ay walang lason na kemikal

Mga lasong itinapon ng mga balasubas na tao, at ugali ay hangal

Walang patumanggang itinapon ay mga isinuka ng mga pagawaan

Walang pakialam, hindi alintana ang resulta ng kanilang kapangahasan!

Noon, ang hangin ay mahalimuyak, masarap pang langhapin

Lalamunan ay di masasamid sa usbong ng langis at mga basura

Walang nakakasulasok na amoy na nakakapanghina at nakakasuka

Ang mga ibong at ibang mga nilalang ng malawak na kahanginan

Nanghihina, namamatay, tulad din ng taong nalulunod sa kadugyutan!

Noon, ang ilog ay buhay na buhay sa bulasaw ng mga isda

Mala-kristal ang kulay, ginhawa’y bigay sa lalamunan na uhaw

Kaginhawahan ang dulot sa mga inosenteng batang nagtatampisaw

Ang mga batis ay kaaya-ayang pagmasdan, sa mga naglalabang dilag

Subalit ngayon, kulay kalawang na dumadaloy ay may halong kamandag!

Noon, ang mga tao ay di pumapalya sa pagtitika, pagdadasal

Takot sa Panginoon ang umiiral sa pusong tinitibok ay pag-ibig

Balot din kapayapaan ang animo ay paraiso at luntian nating daigdig

Subalit ngayon, saan man pumaling at tumanaw, kita’y mga pagdurusa

Mga pasakit yata’y sumpa ng Poon sa sangkatauhang nakalimot sa kanya!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s