Maynila sa Bagong Salta

Maynila…sa mata ng bagong salta
ni Apolinario B Villalobos

Hindi ko na maalala pa
Ang ibang yugto ng aking buhay
Mula’t sapul nang ako ay lumisan
Sa aking sinilangang bayan
Kung saan ang nakagisnang pagdarahop
Ay bahagi na ng buhay
Ng mga taong kakambal ay hirap
Nguni’t hindi nagsisisihang magkakapitbahay.

Musmos na isip at murang katawan
Ang nagpatianod sa tawag ng pangako
Kumukulo ang tiyan sa kawalan ng laman
Dahil iilang pirasong barya
Hindi magasta-gasta
Sa pag-aalala na kapag mga ito’y nawala sa bulsa
Sa laot ng buhay na malupit pala
Ay lalo akong magmumukhang kawawa.

Puyat at pagod ay di ko inalintana
Sa pag-aakalang bukas ako’y may pera na
Kaya halos hilahin ko ang araw
Sa kanyang pagbaba doon sa kanluran
Para mapadali ang pagdatal ng kinabukasan
At mga ilang araw pa nga ang nagdaan
Narating ko ang Maynila
Lunsod ng iba’t ibang kulay at mukha.

Hindi ko mawari ang unang naramdaman
Nang ako ay unang tumapak sa pantalan
Para pa rin akong namamalikmata
Sa aking mga narinig at nakita-
Walang kapatirang daloy ng tao
Ingay ng nagtatawanan at naglalako
Kaya’t ang dating masaya
Kagya’t na pumalit ay takot
Nabahid sa aking mukha…
Sa sarili, nasabi ko na lang –
“Ah, ito pala ang Maynila”.

Advertisements

3 thoughts on “Maynila sa Bagong Salta

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s