Ang Guro nating Mahal

Ang Guro Nating Mahal
By Apolinario B Villalobos

Sa pagsibol ng ating kaisipan
Mula nang tumapak tayo sa unang baytang
Silang sa silid-aralan, ating nadatnan –
Itinuring na nating pangalawang magulang.

Mayroong animo’y santo sa kabaitan
Mayroon ding parang tigre sa katapangan
Mayroong malayo pa lang ika’y ngingitian
Mayroon ding nakakakilabot sa katarayan.

Sa mga mag-aaral na matigas ang ulo
Guro ang panakot sa mga pasaway na ito
Sila’y isusumbong kapag nagpatamad-tamad
Kaya susunod, dahil mataas na grade ang hangad.

Kung hindi sa guro nating mahal
Wala tayong presidente, senador, kongresman
Wala tayong doktor, enhinyero, pulis, sundalo
Wala tayong pari, madre, at iba pa, lalo na guro.

Sila ang naghuhubog ng ating kaisipan
Upang maging may pakinabang na mamamayan
Sila ang inspirasyon, tinitingala nating bantayog
Sila na ang buhay, sa mga kabataan umiinog.

Inaabot ng hatinggabi sa paghanda ng leksyon
Madaling araw gigising, sa almusal walang panahon
Halos takbuhin ang paaralan, sa kwarto’y dapat mauna
Upang sa mga mag-aaral sila’y maging halimbawa.

Sa mga liblib na paaralan may mga kuwento
Nakakadurog ng puso kung malaman ninyo
Mga kuwento ng mga gurong nagsasakripesyo
Mairaos lamang ang mga araw ng pagtuturo.

Mayroong binabawas sa kakarampot na suweldo
Pambili ng chalk, papel, lapis, at kuwaderno
Kagalakan nilang makita, saya sa mukha ng bata
Sa pagkakaroon ng gamit, di mabili dahil dukha.

Sila ang ating mga mahal na guro
Karapat-dapat mahalin, bigyan ng respeto
Kulang ang salitang “bayani” na sa kanila’y ituring
Sa sakripesyo, kahi’t kanino hindi sila maihahambing!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s